مهيات داشته باشد و انسان انسان بماند و غير انسان نباشد ، و حال آنكه اينجور نيست . و در غير اين دو مورد نيز نظير اين اشكالات را كرده‌اند و چنان كه روشن است همهء آنها از تقرير سه اصل نامبرده كه ديالكتيك نفى مىنمايد سرچشمه مىگيرند . پاسخ ما اكنون به گفتگوى اساسى در اطراف سازمان « تز - آنتى تز - سنتز » نمىپردازيم و شرح كامل اجزاى اين نظريهء تازه را به مقاله‌اى كه به خواست خداى يگانه به عنوان « قوه و فعل » خواهيم نگاشت موكول مىنماييم . ما در آنجا با روشن ساختن معناى حركت عمومى روشن خواهيم ساخت كه اين مسأله عيناً مضمون همان تفسيرى است كه فلاسفه دير گاهى است متعرض شده و حقيقت مطلق حركت را تقرير كرده‌اند : « كمال اول بالقوهء چيزى كه بالقوه است »