و نيز به ثبوت رسانيديم كه ما برخى از آنها را با واقعيت خودشان ( با حذف و اسقاط منشئيّت آثار ) بى واسطه و برخى ديگر را به واسطه آنها ادراك مىنماييم . و نيز مىدانيم كه بخش نخستين با مشتركات و مختصات به ما معلوم مىباشد به طورى كه مىتوانيم ميان مشتركات و مختصات آنها با دليل تميز بدهيم و سپس تأليف كرده و خود مركّب را به دست آوريم و همچنين مىتوانيم آنها را به وسيلهء خواص نزديكشان بشناسيم . و نيز مىدانيم تا به موضوع يقين پيدا نكرده و مجهول بماند نمىتوان حكمى براى وى تشخيص داد . از اين مقدمات چهار گانه نتيجه گرفته مىشود كه تنها راه براى روشن شدن معلومات فكرى اين است كه براى موضوع قضيه ، مهيت حقيقى به دست آيد و اگر نتوانستيم يا نخواستيم ( حداقل ) معرّفى كه مشتمل نزديك‌ترين خواص وى بوده باشد اخذ شود 1 ؛ و چگونه وجدان فطرى يك متفكر كنجكاو مىپذيرد كه در احكام