3 . چنان كه تركيب و تحليل را به نحوى كه در نكتهء دوم گفته شد در تصورات داريم همچنان در تصديقات و قضايا نيز داريم . ما در نخستين بار كه مىگفتيم مثلًا سياهى سياهى است ، سفيدى سياهى نيست ، اين امور را پذيرفته و تصديق كرده بوديم كه : الف . سلب و ايجاب ( نفى و اثبات ) هر دو با هم روى يك قضيه نمىآيند و هر دو با هم از روى يك قضيه برداشته نمىشوند ( اصل امتناع اجتماع نقيضين و ارتفاع نقيضين ) . ب . هر چيز خودش براى خودش ثابت است . ج . هيچ چيز خودش از خودش سلب نمىشود . د . عرض بى موضوع نمىشود . ه . معلول بى علت نمىشود . و همچنين يك سلسله بديهيات ديگر ، و اين نكته با بيان آينده روشن تر از اين به دست خواهد آمد 1 .