در جاى كار نشسته صورتى براى وى ساخته و حكايت كند ولى اضطراراً دومى را ( چون به انديشهء اولى ساخته شده ) به اولى نسبت مىدهد ( نيست نه است ) . ( در مقاله‌هاى گذشته گفتيم كه هر خطا و امر اعتبارى تا مضاف به سوى صحيح و حقيقت نشود درست نمىشود ) .