« صواب » و « خطا » ( يا با الفاظ مرادف با آنها ) مىناميم و از همين جا روشن مىشود كه مورد صواب و خطا سه شرط اساسى را لازم دارد : ( 1 ) . نسبت و قياس . ( 2 ) . وحدت ميان مقيس و مقيس عليه . ( 3 ) . حكم كه عبارت بوده باشد از معناى « اين اوست » .