نموده و سپس فراموش كرده يا غفلت مىورزيم و دوباره به يادش مىافتيم ، همان اولى به يادمان مىافتد . اگر چنانچه مدرك ما در هر دو حال يك واحد حقيقى نبوده و ثبات و بقائى كه حافظ عينيت است نداشت ، تحقق معرفت و تذكر معنى نداشت ، با اينكه معرفتها و تذكرهايى با مرور هفتاد سال يا كمتر و بيشتر داريم كه در ظرف اين مدتها اعصاب و مغز با همهء محتويات مادى خود چندين بار تا آخرين جزء مادى خود تغيير و تبديل يافته‌اند .