مقدمات بحث ما دربارهء توحيد يعنى ايمان به خدا و يگانگى خداست . مىدانيم كه سر سلسلهء تمام عقايد دينى اعتقاد به توحيد و اعتقاد به خداست . حالا ما در اينجا مىگوييم اعتقاد به خدا و توحيد ، هر دو را يك جور مىگيريم ، ولى بعد توضيح خواهيم داد كه آيا اعتقاد به خدا و اعتقاد به يگانگى خدا دو مسألهء جدا از يكديگر است يا اين دو مسأله توأم با يكديگر است و اعتقاد به خدا و يگانگى خدا از يكديگر جدايىپذير نيست . سر سلسلهء تمام معتقدات دينى ايمان به خداست . در كلمات حضرت امير هم هست : « اوّل الدّين معرفته » ( 1 ) اوّل دين ، آغاز دين ، پايهء دين ، ريشهء دين خداشناسى است . قرآن كريم تعبيري دارد ، مىگويد : الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ ( 2 ) . اصلا ما به التفاوت مردمانى كه معتقد به اديان هستند و حتى فلاسفهء الهى كه ممكن است تابع دينى هم نباشند [ با مردمانى كه معتقد به دينى نيستند ، و به تعبير ديگر ]

--> ( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبهء 1 . ( 2 ) . بقره / 3 .