1 شناسه‌هاى فردى نام آن بزرگوار : حسين دربارهء على - عليه السّلام - آمده : [ 16 ] هنگامى كه حسن زاده شد ، او را « حمزه » ناميد ، و هنگامى كه حسين زاده شد ، او را ، به نام عمّش ، « جعفر » ناميد . على گفت : پيامبر خدا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - مرا بخواند و گفت : « مرا فرمان داده‌اند كه نام اين دو فرزندم را ديگر كنم » گفتم : خداى و فرستاده‌اش داناترند . پس پيامبر ايشان را « حسن » و « حسين » نام كرد . « 1 » هنگامى كه على مىخواست با نام فرزندانش ، ياد عمّ خود ، حمزه ، و برادر خويش ، جعفر ، را جاودانه سازد ، و اميد مىبست كه اين دو فرزند در مجاهدت و همّت و ارجمندى جانشين آن دو تن گردند ، وحى - كه پيامبر جز از آن سخن نمىگويد - ، دو نام ديگر براى اين دو كودك برگزيد و به پيامبر بزرگوار فرمان داد كه اين حكم را إبلاغ كند ، و پيامبر نيز در برابر فرمان آسمانى ، رفتارى جز تسليم از على نديد . نامهاى آسمانى اينها بودند : « حسن و حسين ، دو نام از نامهاى أهل بهشت كه در جاهليّت وجود نداشتند » . « 2 » پيامبر بر اين نامگذارى تأكيد مىكند و در حديثى كه سلمان روايت كرده ،

--> ( 1 ) . مختصر تاريخ دمشق ، ابن منظور ( 7 / 116 ) . ( 2 ) . تاريخ دمشق ، ترجمة الإمام الحسن عليه السّلام ( ص 17 ش 22 ) .