ابن عساكر كيست ؟ حافظ ذهبى در سير أعلام النّبلاء گفته است : إمام ، علّامه ، حافظ بزرگ و چيره‌دست ، محدّث شام ، ثقة الدّين ، أبو القاسم دمشقى شافعى ، صاحب تاريخ دمشق . در آغاز ماه محرّم سال چهارصد و نود و نه زاده شد . در سال پانصد و بيست به عراق كوچيد و در سال بيست و يك حج كرد . به سال پانصد و بيست و نه ، از راه آذربايجان ، به خراسان رفت . او ، علىّ بن حسن بن هبة اللّه بن عبد اللّه بن حسين است . شمار شيوخ وى كه در معجم او ياد شده‌اند ، « 1300 » تن از طريق سماع ، 46 شيخ از طريق إنشاد ، و 290 شيخ از طريق اجازه ، و هشتاد و چند زن هستند كه مجموع آنها تقريبا 1716 مىشود . وى آثار فراوانى تصنيف كرده است . مردى بوده تيزفهم ، حافظ ، استوار كار ، ذكاوتمند ، ديده‌ور در اين كار ، كه نه كسى به پايهء او مىرسد و نه همعنان وى مىگردد و نه در روزگار خويش او را همالى بوده است . در شب دوشنبه ، يازدهم ماه رجب سال 571 درگذشت . قطب نيشابورى بر او نماز گذارد و سلطان بر جنازهء وى حاضر آمد . او را ، نزد پدرش ، در گورستان باب الصّغير در دمشق به خاك سپاردند . سير أعلام النّبلاء ، جزء بيستم ( صص 554 - 571 ) ، سرگذشت 354 ؛ با تلخيص و تصرّف .