داشت و درون آن سر مبارك امام حسين ( ع ) قرار داشت جريان را به اطلاع مردم رساند و مسجد و بارگاهى ساخته شد و اوقافى را براى آن قرار داد كه تا كنون نيز بهرهء آن اوقاف ، خرج آن مىشود . و گفته مىشود كه سر مبارك در مسجد الرقه در مدينه به خاك سپرده شده و اين مطلب را عبد اللّه بن عمر الوراق در كتاب خود المقتل اظهار داشته است . در اين كتاب آمده است كه : وقتى ابن زياد سر امام حسين را نزد يزيد بن معاويه فرستاد گفت : آن را به جاى سر عثمان به خاندان آل معيط مىفرستم آنها در الرقه بودند و سر را نزد آنها فرستاد آنها نيز سر مبارك را در يكى از خانه‌هاى خود به خاك سپردند و پس از آن خانه جزو مسجدى كه در كنار درخت سدرى ساخته شد ، درآمد . و گفته مىشود كه سر مبارك در دمشق باقى مانده و از آنجا بيرون برده نشده است . الذهبى در تاريخ الاسلام به نقل از ابى بكر روايت مىكند كه او گفته است : من در ميان گروهى بودم كه بر وليد بن يزيد يورش آوردند و خزائن او را در دمشق به غارت بردند من سبدى را گرفتم و به خود گفتم كه بهرهء من همين است و سوار بر اسب خود شدم و آن را در ميان دستان خود گرفتم و از « باب توما » خارج شدم ، وقتى آن را باز كردم پارچه‌اى ابريشمين يافتم كه سرى در آن قرار داشت و روى آن نوشته شده بود اين سر امام حسين بن على است از اسبم به زير آمدم و با شمشير خود حفره‌اى كندم و آن را به خاك سپردم . و گفته شده كه سليمان بن عبد الملك سر مبارك را كه تا زمان او در خزائن امويها باقى مانده بود بخاكش سپرد و هنگامى كه سياه‌جامگان غلبه يافتند جاى آن را جويا شدند و قبر را نبش كردند و آن را بيرون آوردند و گفته شده كه سر مبارك تا دوران تيمور لنگ در همانجا مدفون ماند كه مغوليها ، قبر را نبش كردند و آن را به ديار خود بردند و در همانجا ، به خاك سپردند همچنانكه گروهى از جمله « ابن تيمية » تأكيد كرده‌اند جايى كه در قاهره هست متعلق به سر امام حسين ( ع ) نيست دربارهء سر مبارك امام حسين و جاى آن ، صحبتهاى ديگرى نيز شده است . هيچ‌يك از كسانى كه در اين باره اظهار نظر كرده‌اند دليل قاطع و روايت قابل اطمينانى استناد نكرده‌اند ، حتى شيعيانى كه معتقد به اين هستند كه سر مبارك همراه جسد آن حضرت در كربلا به خاك سپرده شده نيز دليل قانع كننده‌اى براى اين ادعاى خود نياورده‌اند قدر متيقن آن است كه جسد مبارك در همين جايى كه اكنون هست ، به خاك سپرده شده و سر مبارك