هاشم معروف الحسني ( مترجم : محمد مقدس )

63

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي )

امام حسين ( ع ) در مكه او با خانواده و برادران و عموزادگان و برخى از شيعيان مخلص خود از مدينه خارج گرديد و برادرش محمد بن الحنفية را در آنجا گذارد تا اخبار و اطلاعات فعاليتهاى دست‌اندركاران را به آگاهيش برساند پيش از رفتن بر سر قبر جدش ، مادرش و برادرش آمد و ضمن وداع ، از جور و جفا و هتك حرمتها و زير پا گذاردن ارزشها و مقدسات از سوى امت ، شكايتشان كرد و راه مكه را پيش گرفت تا طى ماههايى كه مسلمانان براى اداى حج عمره و تمتع در آن گرد مىآيند ، در آنجا باشد و با ايشان ديدار كند ، مدت چهار ماه و چند روز در مكه ماند و اميد دلها و قلبهاى جمع ، بود مسلمانان به گردش جمع مىآمدند و حلال و حرام را از وى مىآموختند و احكام شرع را جويا مىشدند ، بيشتر وقتها عبد اللّه بن زبير نيز به همراه مردم نزد وى مىآمد امير مكه يحيى بن حكيم متعرض او نمىشد و چون امام حسين را به حال خود گذارده بود و كارى به كارش نداشت يزيد او را عزل كرد و به جايش عمرو بن سعيد بن العاص را گمارد ؛ در رمضان همان سال مدينه را نيز تحت امارت او درآورد و وليد بن عتبة را از آن عزل كرد زيرا او آنچنان كه روايت ابن قتيبه تصريح دارد ، در برخورد با امام حسين روش معتدلى پيش گرفته بود و خواسته مروان را انجام نداده بود . مردم از بيعت نكردن امام حسين ( ع ) با يزيد آگاه شده بودند و همه بويژه مردم كوفه چشم به او دوخته بودند چون در آن هنگام اينان ( اهل كوفه ) بيش از ديگران از يزيد به ستوه آمده و به امام حسين ( ع ) گرايش داشتند لذا در خانهء سليمان ابن - صرد خزاعى گرد آمده و اين يك ، طى سخنرانى براى ايشان گفت : شما آگاه شده‌ايد كه