نبرد قسطنطنيه گروهى از مورخين تصريح دارند كه مسلمانان در دوران معاوية بن ابى سفيان دو بار در سالهاى 49 و 51 هجرى به فرماندهى يزيد بن معاويه ، به قسطنطنيه لشكركشى كردند و مدعيند كه دومين بار ، ابو ايوب انصارى و حسين بن على ( ع ) در شمار جنگجويان بوده‌اند . ابن كثير در تاريخش مىگويد : امام حسين پس از فوت برادرش ، به حضور معاويه مىرسيد يك بار در سال 51 به حضورش رسيد و به همراه لشكريان كه به فرماندهى يزيد بن معاويه قصد قسطنطنيه داشتند ، رهسپار شد . اين مطلب را ابن عساكر نيز در جلد چهارم تاريخ خود تأكيد كرده است . و پس از پيگيرى مطلب به نظر مىرسد كه جز ابن عساكر و ابن كثير در تاريخ خود هيچ يك از مورخين مدعى شركت امام حسين در آن نبرد نشده‌اند . ابن جرير طبرى نيز در تاريخش تنها به يك نبرد در سال 49 اشاره دارد و به شركت ابن عباس و فرزند عمر و فرزند زبير و ابو ايوب انصارى در آن تصريح كرده ولى سخنى از شركت امام حسين با ايشان بميان نياورده است . همهء كسانى كه به نبرد مسلمانان در آن دوره پرداخته‌اند سخنى از شركت امام حسين ( ع ) بميان نياورده‌اند و متفق القولند كه ابو ايوب انصارى طى اين نبرد كشته شد و بنا به خواست و وصيت خود همانجا به خاك سپرده شد و وقتى سلطان محمد دوم قسطنطنيه را فتح كرد نخستين كارى كه كرد آرامگاهى براى وى ساخت و بارگاهش را بنيان نهاد و پس از آن عادت شد كه هر كدام از سلاطين عثمانى كه به مسند قدرت مىرسيد شمشير به بر مىكرد و از باب تيمن به آرامگاه او مىشتافت .