مصحف فاطمه مسلمانان نخستين ، همهء گفته‌ها و كردار رسول اكرم را گردآورى و ثبت كردند و از طريق آنها سنت پيامبر ( ص ) شكل گرفت و به طبقهء دوم و ديگر طبقات انتقال يافت . بدون ترديد از طبقهء اول كسانى بيشتر از گفته‌ها و كرده‌هاى پيامبر آگاهى داشتند كه تماسشان با او در مناسبتهاى مختلف بيش از ديگران بود و بر اين اساس مسلما صحابه‌هاى نخستين از اين جهت نقشى مؤثرتر از آنانى دارند كه همچون ابو هريره و ديگر كسانى كه در آخرين سالهاى زندگى پيامبر ، اسلام آوردند ولى مجاميع روايت اهل سنت پر از روايتهاى ايشان است و على رغم اينكه تماسهايشان با پيامبر كاملا محدود بوده ، از گسترده‌ترين منابع نقل حديث بشمار مىآيند . به اين دليل و دلايل ديگرى كه در اينجا نيازى به برشمردشان نمىبينيم . برخورد با روايتهاى اينان بايد احتياطآميز باشد و در عين حال از اينكه كسانى كه از بعثت تا وفات ملازمش بودند بويژه نزديكانى چون على ( ع ) و ديگر صحابه‌هاى بزرگوار ، هزارها حديث از وى روايت كنند ، چندان بعدى ندارد در حالى كه مجاميع حديث اهل سنت در مقايسه با تعداد روايتهاى سه سال آخر زندگى پيامبر [ و به نقل از اين تازه اسلام آورده‌ها ] از آنها بسيار بسيار كم روايت مىكنند همچنانكه نبايد آنچه را كه در منابع شيعه در مورد مصحف فاطمه - كتابى كه امامان اهل بيت از آن سخن گفته‌اند - روايت شده ، شگفت‌انگيز تلقى كرد زيرا فاطمه زهرا طى زندگى خويش ، هرگز از پدر ، جدا نشد ، هميشه در خدمتش بود و تر و خشكش مىكرد و به صورتى كه براى هيچ كس ديگر - جز پسر عمويش على ( ع ) - ميسر نبود احاديث و روايتها و خطبه‌هاى او را مىشنيد .