حسين تا آنگاه كه بر روى زمين مردمى باشند كه خداى را تقديس كنند و آياتش را به زبان آورند هرگز از قرآن جدايى نپذيرند و دخترانى چون زينب و ام كلثوم ، به دنيا آورد . و نخستين فرزندى كه پيامبر خدا از سلالهء نبوت و امامت استقبال كرد امام حسن ( ع ) نوادهء او بود كه چشم زهرا و دوستدارانش در نيمهء رمضان سال سوم هجرت ، به دو روشن گرديد و مژدهء ولادتش به پيامبر رسيد و او با اشتياقى فزاينده به نزدش آمد و با شور و شوق فراوان كودك نو رسيده و برادرش حسين را كه به فاصله كمتر از يك سال پس از وى به دنيا آمد و ايشان را به جاى دو فرزندى كه خداوند متعال در سن شيرخوارگى آنها را بازستانده بود ، پذيرا شد و قلبش براى اين دو نواده خود گشوده گرديد و در آنها ادامهء زندگيش در اين جهان و جايى كه مهر پدرى را از قلب سرشارش روانه سازد ، يافت چه تا آن هنگام و با مرگ خديجه و با وجودى كه به فاصلهء هفت سال پس از مرگ او و بنا به آنچه در سيره‌اش آمده ، پنج زن را كه از جمله يكى از آنان سن بسيار پايينى داشت به همسرى پذيرفته بود ، از داشتن فرزند مأيوس ماند و صاحب فرزندى نشد مگر آنكه « ماريه قبطة » را كه برايش ابراهيم آورد ، استثنا كنيم كه با او بازى مىكرد و از حركات و رشد سريع او لذت مىبرد و روز بروز بر شكفتگى چهره‌اش افزوده مىشد ولى مشيت خدا بر آن بود كه در اواخر سال نهم هجرت و تنها پس از آنكه شش ماه يا اندكى بيشتر زندگى كرد با مرگ دست و پنجه نرم كند و پس از چند روز بيمارى ، از پاى در آيد پيامبر با فوت او آنچنان بىتاب گريه مىكرد كه اطرافيانش نيز متوجه مىشدند و با مرگ او خاندانش جز از فاطمهء زهرا ، بانوى زنان جهان ، گسسته شد . « نبت الشاطى » در كتاب خود ( شرح حال بانوان خاندان پيامبر ( ص ) ) مىنويسد : پس از اينها ، جاى شگفتى نيست كه او ( ص ) آنچنان دو نوادهء خود حسن و حسين را پذيرا گردد و تمامى عشق و محبتى را كه در دل داشت و بر اثر محروميت از فرزند على - رغم ازدواجش با زنان ، نهفته بود نثار آنان نمايد و باز جاى شگفتى نيست كه آن دو را فرزندان خود ناميد و بويشان مىكشيد و به خود مىفشردشان و نامشان همچون ترانهء زيبايى بر لبانش جارى بود و از تكرار و به زبان آوردن آنها ، خسته نمىگرديد . و در آنها انس و خاطره‌اى را كه از فرزندان نداشته بدل داشت ، مىيافت ، او در ادامه مىگويد : خداوند ، فاطمهء زهرا را بدين نعمت بزرگ امتياز بخشيد كه خاندان پيامبرش مصطفى را در فرزندان او منحصر ساخت و ارجمندترين سلالهء تاريخ بشريت را به دو حفظ كرد همچنانكه على را نيز بزرگى بخشيد و نسل خاتم الانبياء را به دودمانش پيوند داد و