توانست كه جز اين دو نام ، نامى كه صداقت و حقيقت و اخلاص و عدالت و پاكى و عفت و فضيلت را در يك كلمه يا بيشتر جمع آورد ، كلمهء ديگرى بيابند ، اين دو نامى كه با مفاهيم پيش گفته وحدت يافته‌اند . على بنا به آنچه كه در روايت بانو عايشه و ديگران آمده بهترين مردان پس از رسول خداست و از همه به او محبوبتر و نزديكتر است و فاطمه ، بانوى زنان جهان و از هر زنى به پيامبر محبوبتر است . خداوند نيز دعاى پيامبر ( ص ) را بر آورده كرد و نسل پاك و امامان راهنما را از ايشان برويانيد تا جانشينان خدا و پاسداران وحى او در زمين باشند و طبق مضمون درستترين روايات شيعه و سنى هر آنكه به ايشان تمسك يافت نجات يابد و آنكه از ايشان روى بتافت و آموزه‌هايشان ناديده انگاشت ، گمراه شود . و اين گونه بانوى زنان جهان فاطمهء زهرا به استقبال زندگى تازه‌اش در خانهء سادهء متعلق به حارثة بن النعمان ديوار به ديوار منزل پدرش كه على برايش فراهم آورده بود رفت ؛ زندگى جديدى كه مورخين و محدثين آن را به فقر و ندارى توصيفش كرده‌اند ؛ هيچ يك از اين مورخان و محدثين را نمىبينيم كه تنگدستى و فقر و سختى زندگى را در مورد وى نفى كند و جهيزيش را جز اين موارد ساده بر شمارد زيرا كه پدرش صاحب چيزى نبود و از غنايم بدست آمده براى خود اندوخته‌اى نداشت . او هميشه در تمامى موارد زندگيش از آنچه كه به ثروت و ثروتمندان تعلق داشت دورى مىگزيد و با بينوايان همراه و هم‌آوا مىشد و همسرش برگردانى درست از پدرش بود كه از طريق تجارت يا ارث ، صاحب اندوخته‌اى نبود پدر او ( ابو طالب ) با همه مقام و منزلتى كه داشت آنچنان فقير بود كه از عهدهء بر آوردن نيازهاى خانواده‌اش بر نمىآمد تا جايى كه محمد ( ص ) را بر آن داشت تا به ديگر عموهايش پيشنهاد كند تا هر يك ، يكى از فرزندان وى را نزد خود برند تا اندكى از فشارى كه بر او مىآيد ، بكاهند و او خود على را كه در آن هنگام بيش از هشت سال نداشت ، برگزيد كه طى زندگى با پيامبر به حرفه‌اى كه بشود از آن درآمدى داشت از قبيل تجارت كه پيشهء قريشهاى مكه بود يا زراعت كه اهل يثرب ( مدينه ) بدان مىپرداختند نيز نپرداخت و جز پسر خود ، چيزى نداشت بنابراين آن را فروخت و با بهاى آن ، جهيز همسرش را تهيه كرد . با چنان وسايل زندگى ساده‌اى ، زندگى تازهء خود را پذيرا شدند و تسليم مشيتى گرديدند كه از سوى پروردگار در انتظارشان بود و بانوى زنان جهان ( فاطمهء زهرا ) با بدوش كشيدن بار مسئوليت زندگى مشترك و با پاسخ به تقدير بزرگ الهى و تحمل تلخيها