آمادگى براى جنگ بهر حال ، مورخين تأكيد دارند كه موضع امام حسن نسبت به معاويه هيچ تغييرى نكرد و ايشان تحت تأثير وعده‌ها و تهديدها و فريب و نيرنگهايش قرار نگرفت و در پاسخش نوشت : « اما بعد ، نامه‌ات به دستم رسيد و از بيم آنكه مبادا از حق پا فراتر گذارده باشم پاسخت نگفتم و از اين كار به درگاه خداوند پناه مىجويم حال از حق پيروى كن چه مىدانى كه حق با من است و مرتكب گناه شده‌ام كه چيزى بگويم و آن نباشم و السلام » . وقتى نامه امام حسن ( ع ) به دستش رسيد دانست كه نيرنگها و شيوه‌هايى كه به كار برده مؤثر نيفتاده است لذا به همهء كارگزارانش در شام نوشت كه : خدايى را كه جز او پروردگارى نيست سپاس مىگويم . خدايى را سپاس مىگويم كه دشمنتان را از سر راه برداشت و قاتلان خليفه شما ( عثمان ) را به سزايش رساند خداوند با لطف و احسان خويش يكى از بندگانش را فرصت بخشيد تا او را ترور كرده به قتل برساند و يارانش را پراكنده كند و اختلاف ميان آنها بجاى بگذارد تاكنون نامه‌هايى از بزرگان و رهبرانشان به دست ما رسيده كه براى خود و عشيره‌هايشان ، ملتمسانه خواستار امان شده‌اند حال به مجرد رسيدن اين نامه من به شما بپاخيزيد و همهء تلاش و كوشش و آمادگى جنگى خود را به كار گيريد كه به شكرانهء خدا ، انتقامتان را گرفته و اميد آفريده‌ايد و خداوند از حق گريزان و متجاوزين را هلاك گرداند و السلام عليكم و رحمة اللّه . در پى اين نامه ، از همه جاى به گردش جمع آمدند و با آنها ، راه عراق پيش گرفت ، مورخين مدعيند كه وقتى خبر راه افتادن او ( معاويه ) به عراق و رسيدنش به