نِصْفُ ما تَرَكَ » * ( النساء - 176 ) ( اى پيغمبر از تو دربارهء كلاله فتوى مىخواهند بگو خدا چنين فتوى مىدهد كه هرگاه كسى بميرد و فرزند نداشته باشد و او را خواهرى بود وى را نصف تركه است ) و آيهء ديگر : « وَ إِنْ كانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلالَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَ لَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ واحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ فَإِنْ كانُوا أَكْثَرَ مِنْ ذلِكَ فَهُمْ شُرَكاءُ فِي الثُّلُثِ » ( النساء - 12 ) ( و اگر مردى بميرد كه وارثش يك برادر و يا خواهر او باشد در اين فرض سهم ارث يك نفر از آنها سدس خواهد بود و اگر بيش از يك نفر باشند همهء آنها ثلث تركه را به اشتراك ارث برند ) . ( در اين ترجمه ( از تفسير قمشه‌اى ) عبارت ( كلالة او امرأة ) برگردانده نشده است ) . و در « الارشاد » روايت شده كه قدامة بن مظعون ، ميخوارگى كرد و عمر بن الخطاب مىخواست عقوبت ميخوارگى را بر وى جارى سازد قدامة با اين آيه ، به اعتراض برخاست : « لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جُناحٌ فِيما طَعِمُوا إِذا مَا اتَّقَوْا وَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ » ( مائدة - 93 ) ( بر آنان كه ايمان آوردند و نيكو كار شدند باكى نيست ( مؤاخذه نشوند ) در آنچه از مأكولات خوردند هرگاه تقوا پيشه گرفته ايمان آرند و كارهاى نيك كنند ) . عمر نيز به اين دليل كه آيه ، هر گونه گناهى را بر وى مادام كه ايمان آورده و عمل صالح انجام مىدهد ، منتفى مىكند از اقامهء حد ، صرفنظر كرد ، وقتى چنين برخوردى به سمع على ( ع ) رسيد به عمر بن الخطاب فرمود : چرا اقامهء حد بر او را كه ميخوارگى كرده بود ، جارى نكردى ؟ گفت زيرا آيه حكايت از آن دارد كه آنها كه تقوا پيشه كردند و عمل صالح انجام دادند در آنچه مىخورند گناهى مرتكب نشده‌اند ( مؤاخذه نمىشوند ) . امير المؤمنين فرمود : آنها كه پرهيزكارند و عمل صالح انجام مىدهند آنچه را كه خدا حرام كرده حلال نمىكنند . حال قدامه را بازخوان و او را به توبه وادار اگر توبه كرد حد را بر وى جارى ساز و اگر به توبه تن نداد او را بكش زيرا آنچه را كه خداوند در كتابش حرام كرده ، حلال ساخته است . وقتى قدامه يقين حاصل كرد كه اسلام او را از عقوبت و مجازاتش معاف نمىكند اظهار توبه كرد و مجازات ميخوارگى را پذيرفت به نظر ابو بكر اين مجازات چهل تازيانه بود حال آنكه على ( ع ) به اطلاعش رساند كه هشتاد تازيانه