با وى روانه ساخت و خود تا خارج از شهر وى را بدرقه كرده و طى وداع با او ، براى پيروزى و موفقيتش دعا كرد . على و همراهانش در حالى كه روز استتار مىكردند و شب به حركت ادامه مىدادند ، به سوى آنها به حركت در آمدند ، و به آنان نزديك شدند . آنچنان كه راويان مدعى هستند ابو العاص ترديدى نداشت كه فتح و پيروزى اين بار مسلمان به دست على ( ع ) حاصل مىشود بنابراين نزد ابو بكر آمده به او مىگويد : من بهتر از على بن - ابى طالب ، اين منطقه را مىشناسم اينجا پر از وحوش و حيوانات درنده‌اى است كه براى ما از بنى سليم و ديگر اعراب ( دشمن ) خطرناكترند لذا با على ( ع ) صحبت كن شايد اجازه‌مان دهد كه اين دشت را پشت سر گذاريم . ابو بكر پيش آمد و درخواست وى را با على ( ع ) در ميان گذاشت او توجهى بدان نكرد آنگاه عمر بن الخطاب در همين مورد با وى سخن گفت همچنان بىتوجه ماند و تا سپيده‌دم ، در آنجايى كه بود ، باقى ماند و همزمان با نخستين تابش بامدادى خورشيد ، ناگهان و به اتفاق همراهانش ، بر ايشان حمله‌ور شد و آنچنان كشته و اسيرانى بر آنها تحميل كرد كه ناگزير تسليم گرديدند و پيروزى بدست وى حاصل آمد و طبق برخى روايات ، سورهء و العاديات به همين مناسبت بر پيامبر ( ص ) نازل گرديد و پيامبر مژدهء فتح و پيروزى دريافت كرد و مسلمانان را فرمان داد تا از على و همراهانش به هنگام ورود به مدينه ، استقبال با شكوهى به عمل آوردند و چند روز بعد ، مسلمانان براى استقبال از وى بيرون آمدند . پيامبر همراهشان بود و هنگامى كه على او را در حال پيش آمدن ديد از اسبش پياده شد پيامبر به او فرمود : سوار شو چرا كه خدا و رسولش از تو راضى هستند . امير المؤمنين ( ع ) با شنيدن اين مژده اشك شوق و شادىاش سرازير گشت آنگاه پيامبر به او گفت : اگر بيم آن نداشتم كه گروه‌هايى از امت من آنچه كه مسيحيان دربارهء حضرت عيسى ( ع ) گفته‌اند درباره‌ات بگويند سخنى مىگفتم كه ( بر اثر آن ) هر بار كه از برابر گروهى مىگذشتى ، خاك پايت را نيز گرامى مىداشتند . در مجمع البيان طبرسى به نقل از امام جعفر صادق آمده كه سورهء عاديات هنگامى بر پيامبر نازل گرديد كه على ( ع ) به ذات السلاسل رسيده و بر اعرابى كه براى تصرف و تجاوز به مدينه گرد آمده بودند ، چيره شده بود و هنگامى كه سوره نازل شد براى نماز صبحگاهى بر مردم ، بيرون رفت و آن را در نمازش ، تلاوت كرد وقتى نماز به پايان رسيد مسلمانان گفتند : اين سوره را قبلا نشنيده بوديم فرمود : على ( ع ) بر دشمنان خدا