على در حديبية طبق نوشتهء مورخان ، شش سال پس از هجرت پيامبر از مكه به مدينه و در آغاز ذىقعده سال ششم و پس از حوادث و جنگهاى خونين با قريش و يهود كه پيامبر ( ص ) طى آنها آنچنان پيروزيهايى را مسجّل ساخت كه آيين اسلام را گامهاى بزرگى به پيش راندند و مسلمانان در نتيجهء آنها از جمله بزرگترين نيروى ضربتى در شبه جزيره گرديدند و بيشتر اعراب حجاز دين تازه را پذيرفته بودند و در حالى كه مسلمانان با بىصبرى انتظار زيارت كعبه را مىكشيدند و در هر نمازى كه به سوى آن بجاى مىآوردند به ياد آن مىافتادند در چنين شرايطى ، پيامبر به فرمان الهى تصميم گرفت كه فريضه حج بجاى آورد اين خبر همچون برق در سرتاسر مدينه پخش شد و بدين منظور اقدامات حساب شده و تدابير خردمندانه‌اى از سوى پيامبر ، اتخاذ شد ؛ گروهى از غير مسلمانان را فرا خواند تا در اين سفر ، وى را همراهى كنند و فرستادگانش را به سوى قبايل مختلف اعراب گسيل داشت تا برايشان روشن سازد كه آن گروه از قريش كه با وى به ستيز مىپردازند ستيزشان براى هبل و لات و عزى نيست بلكه به اين خاطر است كه او با استثمار و سلطه بر ضعفا و فقرا مبارزه مىكند و به برابرى و مساوات در همهء حقوق و وظايف فرا - مىخواند . او آرزو داشت كه در ماه‌هاى حرام با بيشترين تعداد مسلمانان و غير مسلمانان وارد مكه شود ولى مؤلفين سيرهء پيامبر تأكيد دارند اعرابى كه همچنان بر شرك خود باقى مانده بودند به اين دعوتش پاسخ نگفتند و او تنها با مسلمانانى كه با خود برده بود و تعدادشان بالغ بر هزار و چهارصد يا اندكى كمتر مىشد و شمشيرهايشان را در نيام داشتند ، خارج شد و در همه جاى جزيرة العرب اعلام كرد كه او در پى جنگ و