در آن قرار داشت رسيدند ، كين‌توزى برخى قريشيها ، آنان را بر آن داشت تا بنا به درخواست هند همسر ابو سفيان ، قبر آمنه را شكافته جسد را بيرون آورند و بسوزانند . هند بر اين كار اصرار ورزيده سوگند ياد كرده بود تا قبر را نشكافند و جسد را بيرون نكشند ، از جايش تكان نخورد . برخى از سران قريش سعى كردند مانع از تحقق خواسته‌اش شوند و اين گونه استدلال كردند كه اگر اين كار صورت پذيرد به صورت رسم در مىآيد و خاطر نشان ساختند كه در اين صورت ، بنى خزاعه و بنى بكر نيز اقدام به نبش قبرهاى قريشيها مىكنند . تا اينكه بالاخره پس از كشمكشهاى فراوان ، موفق شدند هند و اطرافيانش را از اين كار بازدارند قريش راهش را ادامه داد تا به « العقيق » رسيده و در دامنهء كوهى به فاصلهء پنج مايلى مدينه ، اطراق كردند و از آنجا به « ذى الحنيفه » در نزديكى مدينه شدند و اسبان و شتران خود را براى چريدن در باغهاى آن رها كردند . همين‌كه خبرشان به پيامبر ( ص ) رسيد مسلمانان را گرد آورد و با آنان نسبت به اقدامى كه شايسته است در آن موقعيت اضطرارى انجام دهند به مشورت نشست . مسلمانان نظريات متفاوتى داشتند گروهى بر آن بودند كه پيامبر بايد در مدينه باقى بماند و در درون شهر و كوچه و خيابانهاى آن آمادگيهاى لازم را براى رويارويى فراهم آورد : گروهى ديگر ترجيح دادند كه بيرون شوند و خارج از آن به مقابلهء قريش بپردازند ؛ ما ( نويسنده ) در « سيرة المصطفى » صحبت مفصلى در اين مورد داشتيم و در اينجا آنچه برايمان مهم است ارائه تصويرى از برخورد حضرت على ( ع ) در اين نبرد است . منابع تاريخى ، تأكيد دارند كه پيامبر ( ص ) پس از آگاهى از نظريات بيشتر مسلمانان در اين خصوص ، آنان را گرد آورده و سخنانى برايشان ايراد كرد و به شكيبايى و جهاد و پايدارى دعوتشان فرمود و مژده داد كه اگر شكيبايى پيشه كنند و در مبارزه با دشمنان ، اخلاص بخرج دهند ، پيروزى و پاداش به انتظارشان است ؛ و در پى بىآن به اتفاق همراهان كه بالغ بر هزار نفر يا اندكى بيشتر مىشدند ، آماده خارج شدن از شهر گرديد و پرچم اصلى نبرد را به على بن ابى طالب ( ع ) و ديگر پرچمها را به چهره‌هاى سرشناس مهاجرين و انصار سپرد و براى نبرد با متجاوزان ، مدينه را پشت سر گذاشت ؛ وقتى به « الشوط » جايى نزديكى مدينه رسيد ، عبد اللّه بن ابى و همراهانش كه حدود يك سوم از لشكريان پيامبر ( ص ) را تشكيل مىداد ، بازگشت . در روايت ديگرى آمده كه وقتى پيامبر اطلاع يافت كه هم‌پيمانان يهودى