على و همراهانش به سوى مدينه پيامبر و همراهان ، با پشت سر گذاردن دشتها و كوهها و دره‌ها به نزديكى يثرب ( مدينه ) رسيده و از خطر قريش ، جسته بودند . پيامبر ( ص ) فرمود : چه كسى ما را به راهى كه به بنى عمرو بن عوف ختم مىشود راهنمايى مىكند ؟ وقتى به خانهء ايشان رسيد براى يازده يا دوازده شب از ربيع الاول گذشته ميهمان آنها بود حدود پانصد تن از او استقبال كردند آنگاه طى نوشته‌اى ، به على ( ع ) و ابو واقد الليثى فرمان داد كه پس از انجام سفارشهايى كه به او كرده و بازگرداندن امانتها به صاحبانش ، به سويش حركت كنند . وقتى نامهء پيامبر به دست على رسيد براى زنانى كه بايد همراه مىبرد اشترانى خريدارى كرد و آماده بيرون شدن ( از مكه ) گرديد و به مؤمنين باقى مانده دستور داد كه شبانه خود را به « ذى طوى » برسانند و خود بنا به آنچه بيشتر مورخين نقل كرده‌اند با ( فاطمه‌ها ) بيرون شد : فاطمه دختر رسول خدا ، فاطمه بنت اسد . فاطمه دختر زبير بن عبد المطلب و فاطمه دختر حمزه كه ام ايمن و ابو واقد الليثى نيز همراهشان بود . ابو واقد ، با شتاب زياد كاروان اشتران را مىراند على ( ع ) به او گفت : اى ابو واقد با زنان مدارا كن ( و اندكى آهسته‌تر بران ) و خود زمام آنها را بدست گرفت و مىگفت : - جز خدا ، كسى نيست گمانت دور دار در آنچه كه ترا نگران كرده ( و ترسانده ) است پروردگار خلق ترا كافى است . وقتى به « ضجنان » نزديك مىشدند تعقيب كنندگان قريش ، ايشان را يافتند ؛ آنها هشت تن نقابدار بودند كه در ميانشان يكى از بردگان حرب بن اميه به نام « جناح » وجود داشت ؛ على ( ع ) به ايمن و ابو واقد گفت كه شتران را خوابانده و آنها را ببندند و خود