برترى بخشند ، آورده است . بدون ترديد آنها اگر كوچكترين سر نخى هر چند واهى بدست آورند كه بر اساس آن بتوانند گفت أبو بكر بيش از على اسلام آورده در طرح و تأييد آن با هر مغلطه و سفسطه و نيرنگ و بالا و پايين رفتنى - همانگونه كه غالبا در چنين مواقعى عمل مىكنند - كوچكترين ترديدى به خود راه نمىدهند ولى تواتر روايات و اجماع محدثين در اينكه او نخستين مردى است كه اسلام آورده ، مانع از تحقق خواسته‌شان مىشود و كارى از دستشان ساخته نيست جز اينكه اسلام آوردنش را به اين سبك ، خدشه‌دار سازند . امام على ( ع ) طى خطبه‌اى كه در شرح نهج البلاغه آمده به توصيف اسلام آوردن خود و پيوندى كه از كودكى با پيامبر داشته مىپردازد و مىگويد : « شما از موقعيت بىمانند من نزد رسول خدا صلى اللّه عليه و آله به سبب خويشاوندى نزديك و مقام بلند و ارجمندى كه در پيشگاه او داشتم آگاهيد : كودكى خردسال بودم كه مرا در آغوش مىگرفت و به سينه‌اش مىفشرد و در بستر كنار خود مىخواباند و تنم را با تن نازنينش نوازش مىداد و بوى خوشش را به مشامم مىرساند و خوراك را مىجويد و در دهانم مىنهاد نه سخن دروغ به من مىگفت و نه دروغ از من مىشنيد و نه رفتارى بد با من مىكرد و نه بدى از من مىديد از روزى كه آن حضرت را از شير گرفتند خداوند بزرگترين فرشته‌اى را از ميان فرشتگانش با او دمساز گردانيد تا شب و روز به راه راستش ببرد و نيكوترين اخلاق جهان را نشانش بدهد من هميشه و همه جا از و پيروى مىكردم . هر روز از اخلاق خود چيزى به من مىآموخت و مخصوصا مىفرمود كه آن را به كار بندم هر سال دمى چند در كوه حرا بسر مىبرد تنها من او را مىديدم و جز من كسى او را نمىديد در آن هنگام يگانه خانه‌اى كه بانگ اسلام از درونش به آسمان مىرفت همانا خانه‌اى بود كه رسول خدا ( ص ) و خديجه و سومين آنها من ، در آن زندگى مىكرديم و بس ؛ پرتو وحى و رسالت را مىديدم و دل و دماغم را با بوى خوش پيغمبرى مىپروريدم . در آن دم كه وحى بر آن حضرت فرود آمد آواى ناهنجارى شنيدم پرسيدم يا رسول اللّه اين ديگر چيست ؟ فرمود اين شيطان است كه از پرستش خود نااميد گشته آنچه من مىشنوم تو هم مىشنوى و هر چه مىبينم تو نيز مىبينى فقط پيغمبر نيستى اما وزيرى و وزير خوبى هم هستى » . و در بحار الانوار مجلسى به نقل از على بن ابراهيم روايت شده كه جعفر بن - ابى طالب پس از برادرش على ( ع ) اسلام آورد ، پس از آن دو زيد بن حارثه و بعد از آنها