برخورد او با خلافت و ارث فاطمهء زهرا همچون اكثريت مسلمانان معتقد بود . كه پس از پدرش ، على ( ع ) از همه حق بيشترى به خلافت دارد زيرا او نيز از پدر صحبتهايى در اين باره شنيده بود كه خيلى صريح و گويا بودند ؛ او ، بنى هاشم و اكثريت قريب به اتفاق مسلمانان به هيچ وجه توقع نداشتند در حالى كه جسد پيامبر هنوز به خاك سپرده نشده و خانواده‌اش تنها به سپردن او به آرامگاه ابدىاش مىانديشيدند چنان نقشه‌هاى غير منتظره‌اى پياده شود بنابراين او ( فاطمه زهرا ) با ديدن چنين تحولى ، مسلما آنچنان برخورد قاطعانه‌اى نسبت به حق على در خلافت مىكند زيرا خلافت او را تداوم رسالتى مىداند كه او و پدرش ( ابو طالب ) از همه مردم بدان توجه بيشترى داشتند و فداكاريها و جانفشانيهاى بيشترى در راه آن كردند و بىگمان اگر فاطمه زهرا چنين موضع قاطعانه‌اى نسبت به خلافت نداشت مسأله سلب فدك و سهم ذى القربى از وى جزو نقشهء آنها نمىآمد ولى وقتى همدردى گروه بزرگى از مسلمانان را با وى ديدند و اينان منطق او را پذيرفتند متوجه شدند كه باقى ماندن فدك در دست او باعث قدرت گرفتن وى مىشود و براى على ( ع ) پشتوانه‌اى را فراهم مىآورد كه قادرش مىسازد تا برخورد سرسختانه‌اش را در رابطه با خلافت ، ادامه دهد بنابراين وقتى چنان ديدند آنها را به اصطلاح مصادره و به بودجه بيت المال ضميمه كردند . به نظر مىرسد همان گونه كه برخى منابع حكايت از آن دارند ( فدك ) نه زمينى كوچك با محصولى اندك يا مزرعه‌اى جمع و جور بلكه ثروت هنگفتى را شامل مىگرديد . و هنگامى كه فاطمه زهرا فدك را مطالبه مىكرد در واقع نه خود آن قطعه زمين