محمدرضا جبارى
464
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي )
« حفص بن عمرو » است كه كشّى وى را وكيل ابى محمد امام عسكرى عليه السّلام دانسته و در ادامه افزوده كه « ابو جعفر محمد بن حفص بن عمرو » ، معروف به « ابن عمرى » ، وكيل ناحيه بوده است . 5418712 خ 0 163 خ كشّى اين مطلب را ، پس از نقل جريان ملاقات « محمد بن ابراهيم بن مهزيار » با « عمرى » ، كه به شهادت ساير منابع همان « عثمان بن سعيد » است ، آورده است . از اينرو مشخص مىشود كه « حفص بن عمرو » همان « عثمان بن سعيد » و « محمد بن حفص » ، معروف به « ابن عمرى » نيز همان « محمد بن عثمان » است . ديدگاه برخى بر آن است كه مطالعه بر روى اسناد احاديث معصومين عليهم السّلام مبيّن آن است كه نام « ابو جعفر عمرى » به عنوان راوى مطرح نيست . اين در حالى است كه اكثر توقيعات منسوب به امام عصر عليه السّلام و امام عسكرى عليه السّلام در مسايل فقهى ، از طريق ابو جعفر روايت شده است ! اين موضوع نشانگر آن است كه وى نمىخواسته خود را در بحثهاى آزاد موضوعات مذهبى دخالت دهد تا بتواند موقعيت واقعى خود را در بين اماميه ، از حكومت پنهان داشته و ارتباطات بين امام غايب و پيروانش به دور از دخالت مقامات دولتى انجام گيرد . 6418712 خ 0 164 خ آنسان كه از نقل شيخ طوسى بر مىآيد ، وى داراى تأليفاتى در فقه بوده كه حاصل بهرههاى علمى وى از محضر امام عسكرى عليه السّلام و امام مهدى عليه السّلام و همينطور رواياتى بوده كه از پدرش « عثمان بن سعيد » شنيده بود . از جمله اين كتابها ، « كتب اشربه » بوده كه به گفته دخترش « ام كلثوم » به دست « حسين بن روح » رسيد ؛ و گويا پس از او به دست چهارمين سفير ، « على بن محمد سمرى » ، رسيده باشد . 7418712 خ 0 165 خ از اين روايت ، جايگاه علمى وى به خوبى قابل تشخيص است . او نيز همچون پدر بزرگوارش ، طرح دوگانهاى را درباره حضرت حجت عليه السّلام اجرا مىكرد ؛ از يك سو سعى داشت وجود امام غايب را براى معتقدان اماميه اثبات كند . در اين راستا وى اين عقيده را در ميان اماميه نشر مىداد كه غيبت امام با اراده الهى صورت پذيرفته و احاديث ائمه پيشين عليهم السّلام مؤيد اين معنى است و او سفير راستين امام عليه السّلام مىباشد . تلاش دوم او اين بود كه سعى داشت عباسيان را قانع كند كه امام عسكرى عليه السّلام بدون جانشين از دنيا رفته و ديگر هيچ قيامى صورت نمىگيرد ؛ زيرا اماميه ديگر امامى ندارد كه گرد او جمع شوند و هدايت يابند ! همين سياست موجب شد كه عباسيان از