جانشين خود ، و وصيت آن حضرت كه ما ترك خود را به مادرش بخشيد و او را وصى خود نمود ، 2118712 خ 0 131 خ كارگزاران حكومت عباسى را متقاعد ساخته باشد كه اماميه ديگر امامى ندارند و بنابراين ، هر فعاليتى از ناحيه ايشان بىاثر است ! 3118712 خ 0 132 خ از اين‌رو ، به سبب اخفاى هر چه بيشتر وجود حضرت مهدى عليه السّلام سفير اول براى ارتباط با امام دوازدهم ( عجل الله تعالى فرجه ) و پيروان آن حضرت آزادى محدودى داشت . جملات زير كه منسوب به سفير است ، شاهدى بر اين موضوع است : « خليفه چنين مىانديشد كه أبو محمد ، امام عسكرى عليه السّلام ، بدون فرزند از دنيا رفته است ؛ از اين‌رو ، ما ترك او تقسيم شد و به كسى اعطا گرديد كه هيچ حقّى نسبت به آن نداشت ، ولى او ( امام دوازدهم عليه السّلام ) ساكت ماند . وكلاى او ، فعاليت‌هاى آن حضرت را بدون واهمه از توقف آن در نتيجه تفتيش ، هدايت مىكنند ؛ ولى اگر نام او [ امام ] مشخص شود [ اعضاى حكومت ] در جستجوى [ جايگاه ] او بر مىآيند ! بنابراين تو را به خدا قسم ، از نام او پرسش مكن ! » . 4118712 خ 0 133 خ سفير اول در بغداد به كمك برخى از دستياران مبرّزش ، همچون « احمد بن اسحاق اشعرى قمى » و « محمد بن احمد بن جعفر قطّان » و « حاجز بن يزيد وشّاء » ، امور سازمان وكالت را رهبرى مىكرد . بدين‌ترتيب ، وى بايستى امور سازمان را در شهرهاى بزرگى همچون : مدائن ، كوفه ، واسط ، بصره و اهواز ، مستقيما سرپرستى نموده باشد . درباره چگونگى رهبرى امور سازمان در ناحيه حجاز توسط سفير ، در منابع سخن زيادى گفته نشده است ؛ ولى بسيار محتمل است كه وكلا ، مراسم حج را به عنوان ابزار ارتباطى خود به كار مىگرفته‌اند ؛ و احتمالا سفير از غلامان و افراد عادى براى ارتباط با حجاز بهره مىگرفته است تا توجه مقامات دولتى برانگيخته نشود ! وكلاى مصر ، دستورات وكلاى حجاز را ، به ويژه با عنايت به تماس آنان با مركز سفارت در عراق ، دنبال مىكردند . در يمن نيز كارگزارانى در خدمت سازمان وكالت بودند كه در تماس با سفير اول قرار داشتند . ارتباطات سفير با مناطق مختلف ايران ، همچون : آذربايجان ، قم ، دينور ، رى و خراسان نيز برقرار بود . 5118712 خ 0 134 خ « عثمان بن سعيد عمرى » پس از عمرى خدمات خالصانه به نظام وكالت و رهبرى آن ، و هدايت فعاليت‌هاى وكلا و ايفاى نقش دستيارى و معاونت براى سه امام هادى عليه السّلام ، عسكرى عليه السّلام و مهدى ( عجل الله تعالى فرجه ) سرانجام دعوت حق را لبيك گفت و