مسلمان تحت سلطهء آنان شاهد انواع ظلم و ستم بودند و دارائيهاى آنان به طرق مختلف به يغما رفت . آنان مىديدند كه چگونه درآمد جامعه صرف شهوترانى حكام مىگردد و فسق و فجور ميان مسلمانان گسترش مىيابد لذا شيعيان و ديگران براى ايجاد عدالت ميان مردم ، دست به قيامهاى مسلحانه مىزدند و با حكومت درگير مىشدند . . . در اينجا بحث در باب امامت را به پايان مىبريم . نص بر امامت براى راهنمايى مردم به امام و پيشواى آينده‌شان امام هادى - عليه السّلام - طى احاديث متعددى فرزند خود را به آنان معرفى مىكردند و با تصريح ، ايشان را جانشين خود مىناميدند . در اينجا پاره‌اى از روايات را مىآوريم : 1 - يحيى بن يسار عنبرى مىگويد : « امام هادى - عليه السّلام - چهار ماه قبل از وفات خود ، فرزندشان امام حسن عسكرى را امام و جانشين پس از خود معرفى كرد و من و گروهى از شيعيان را بر اين مطلب گواه گرفت » « 1 » . 2 - على بن عمر نوفلى مىگويد : « همراه با امام هادى - عليه السّلام - در حياط خانه‌شان بودم كه فرزندشان محمّد - ابو جعفر - بر ما گذشت عرض كردم : فدايت گردم ! اين امام ما پس از شما خواهد بود ؟ فرمود : صاحبكم بعدى الحسن « 2 » ؛ امام شما پس از من حسن خواهد بود » . 3 - شاهويه بن عبد اللّه جلاب چنين روايت مىكند : « امام هادى - عليه السّلام - نامه‌اى بدين مضمون به من نوشت : خواستار آن بودى كه جانشين پس از ابو جعفر - محمّد بن على الهادى عليه السّلام - را بشناسى و نگران اين

--> ( 1 ) - الفصول المهمه / ابن صباغ ، ص 66 و اصول كافى ، ج 1 ، ص 325 . ( 2 ) - اصول كافى ، ج 1 ، ص 324 .