الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : سيد حسن اسلامى )
37
حياة الإمام حسن العسكري ( ع ) ( زندگانى امام حسن عسكرى ع ) ( فارسي )
كن و بركات خود را بر من فروريز ، چه بسيار مرا با نيكى خود مأنوس كردهاى و بخششهاى بسيار به من دادهاى و بر بديهايم پردهپوشى نمودهاى . پروردگارا ! بر محمّد و آل محمّد درود فرست و فرجم را زود برسان ، از لغزشم درگذر ، بر اشكم رحمى كن ، مرا به بهترين عادات پيشين بازگردان ، بيماريم را به صحت و فقرم را به توانگرى بدل كن ، سلامتى كامل جسمى و بينش تيز دينى به من بخش ، قبل از پايان اجل و قطع اميد ياريم ده تا استغفار كنم و پوزشخواهى نمايم ، بر مرگ و سختى آن ، قبر و وحشت آن ، ميزان و سبكى آن ، صراط و لغزش از آن و روز قيامت و هراس آن ، ياريم نما . پروردگارا ! از تو رستگارى كردار قبل از گسستن اجل و نيرويى در چشم و گوشم و استفادهء بجا و عمل صالح طبق آنچه به من آموختهاى و فهماندهاى را خواستارم . تويى پروردگار بزرگ و منم بندهء ضعيف و چقدر فاصله است ميان ما ! اى مهربان ، اى منتبخش ، اى صاحب جلال و كرامت ، بر محمّد و آل محمّد كه به وسيله آنان حق را شناختيم و نزديكترين وسيله به تو هستند ، درود فرست . . . » . اين دعاى روحبخش مشتمل بر تجليل و بزرگداشت حقوق خداوندى و بيان بخشش و الطاف حق است كه به بندگانش عطا مىكند . حضرت در اين دعا با كمال فروتنى و افتادگى در برابر آفريدگار عالميان قرار مىگيرد و از آن وجود هستىبخش ، كرامت ، بخشش و عطاى معنوى طلب مىكند . در اين دعا شاهد گفتگوى بندهاى راستين با خداوندى قادر هستيم . امام از پروردگار مىخواهد تا همواره او را بر خير و نيكى نگهدارد و بر صراط مستقيم استوار دارد . امام در عبادت خود از بزرگان تقوا و صلاح بود ، هر عبادتى كه آدمى را به خداوند نزديكتر مىكند به وسيله حضرت بجا آورده مىشود . نماز يا روزهء مستحبى نبود مگر آنكه حضرت با طيب خاطر بدان رومىآورد و همواره رشته