نيايش بامدادى يكى ديگر از جلوه‌هاى عبادت امام - عليه السّلام - آن بود كه ايشان هر بامداد دعاى ارزندهء زير را مىخواندند : « يا كبير كل كبير ، يا من لا شريك له ، و لا وزير ، يا خالق الشمس و القمر المنير ، يا عصمة الخائف المستجير ، يا مطلق المكبل الأسير ، يا رازق الطفل الصغير ، يا جابر العظم الكسير ، يا راحم الشيخ الكبير ، يا نور النور ، يا مدبر الامور ، يا باعث من فى القبور ، يا شافى الصدور ، يا جاعل الظل و الحرور . . . » « 1 » . « اى بزرگ هر بزرگ ، اى آنكه انباز و وزيرى ندارد ، اى آفريننده خورشيد و ماه تابان ، اى پناه هر هراسان پناه‌جو ، اى رهايىبخش اسير دربند ، اى روزى ده كودك خرد ، اى گردانندهء امور ، اى برانگيزاننده مردگان ، اى مرهم‌گذار سينه‌ها ، اى ايجادگر سايه و هواى گرم ، اى داناى راز درون سينه‌ها ، اى فرودآورندهء كتاب و فروغ ، فرقان و زبور ، اى آنكه ملائكه سپيده دمان و چاشتگاه به تسبيح او مشغولند ، اى همواره پايدار ، اى برآرندهء گياهان در روز و شب ، اى زندگىبخش مردگان ، اى بازآفرين استخوانهاى پوسيده ، اى شنواى هر بانگ ، اى پيشىگيرندهء هر گذشته ، اى پوشاننده استخوانهاى پوسيده پس از مرگ ، اى كسى كه كارى از كارى بازش نمىدارد ، اى آنكه دگرگونى نپذيرد ، اى آنكه نيازمند سختى جابجايى نيست ، اى آنكه فراتر از زمان و مكان است ، اى آنكه به لطف دعا و صدقه از فراز آسمان ، قضاى سوء محتوم را بر مىگرداند ، اى آنكه درمان را در هر چه بخواهد قرار مىدهد ، اى آنكه بازماندهء رمق بيمار از كار افتاده و از بىغذايى مشرف به مرگ را نگهدارى مىكند ، اى آنكه با اندك دارويى دردهاى جانكاه را درمان مىكند ، اى آنكه اگر وعده

--> ( 1 ) - مهج الدعوات ، ص 277 - 278 .