« زمين از شدت اندوه ( گويى قيامت بپاشده باشد ) تكانى سخت خورد و هر چه در دل داشت برون افكند » . « دهمين ستارهء تابان در آسمان ولايت غروب كرد و خداوند ستارهء ديگرى را براى ما به درخشش خواهد داشت » . « به وسيله امام حسن عسكرى هادى ، پيروان راه هدايت به آرزوهاى خود دست خواهند يافت . و پس از او نورى طلوع خواهد كرد كه تاريكيها را مىشكافد و امامى به عرصه خواهد رسيد كه منطق استوارش راهنماى پويندگان خواهد بود ؛ امامى كه دو غيبت ( صغرى و كبرى ) خواهد داشت و هر كس آن را طولانى شمارد عملش مقبول درگاه احديت واقع نمىگردد » . « اى حجتهاى يازده‌گانه خداى رحمان ، آمال و اميدهاى ما در دوازدهمين پيشوا جمع شده است و او جلوه‌گاه آرزوهاى ماست » « 1 » . در ابيات فوق ، شاعر به امام عصر - عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف - و مصلح عالم اشاره مىكند كه با ظهور خود عالم را دستخوش تحولى جديد مىكند ، ريشه ظلم و ستم را مىخشكاند و عدالت سياسى و اجتماعى را در تمام نقاط زمين برقرار مىكند . امام حسن عسكرى هنگام رحلت پدر بيست سال سن داشت « 2 » و به قولى 23

--> ( 1 ) - مقتضب الاثر في النص على الائمة الاثنى عشر ، ص 55 و بحار الانوار ، ج 50 ص 314 : الارض حزنا زلزلت زلزالها * و اخرجت من جزع اثقالها عشر نجوم افلت في فلكها * و يطلع اللّه لنا امثالها بالحسن الهادى ابى محمّد * تدرك اشياع الهدى آمالها و بعده من يرتجى طلوعه * يظل جواب الفلا اجزالها ذو الغيبتين الطول الحق التى * لا يقبل اللّه من استطالها يا حجج الرحمن احدى عشرة * آلت بثانى عشر آمالها ( 2 ) - بحر الانساب ، ص 2 .