شد كه امامت ابو محمّد را آشكار كند - همانگونه كه با خود ، حديث نفس مىكردى - اگر چه حق‌ستيزان خوش نداشته باشند . ابو محمّد فرزندم جانشين پس از من است و دانشى را كه مردم بدان احتياج دارند نزد اوست « 1 » . 2 - محمّد بن يحيى نقل مىكند كه : پس از وفات ابو جعفر خدمت امام هادى - عليه السّلام - شرفياب شدم و به او تسليت گفتم . امام حسن عسكرى كه نشسته بود گريست ، پس پدر بزرگوارشان به ايشان رو كرد و گفت : « ان اللّه قد جعل منك خلفا فاحمد اللّه « 2 » ؛ خداوند تو را به جانشينى منصوب نموده است پس خداى را حمد و سپاسگو » . 3 - محمّد بن الحسين بن ابى الخطاب از ابن ابى الصهبان نقل مىكند كه گفت : هنگامى كه ابو جعفر درگذشت براى امام هادى - عليه السّلام - كرسى نهادند و ايشان بر آن نشست و امام حسن عسكرى در كنارى ايستاده بود پس از آنكه از غسل دادن ابو جعفر فارغ شوند امام به فرزندشان امام حسن رو كرده گفتند : « يا بنى احدث للّه شكرا فقد احدث فيك امرا . . . « 3 » ؛ فرزندم ! خداوند امر نيكى در باره‌ات اختيار كرده پس تو نيز او را سپاسگو و اداى شكر نما » . در به دو نظر ، شايد روايات فوق براى گروهى شبههء بداء نسبت به خداوند متعال ايجاد كند در حالى كه محال است براى خداوند بداء - به اين معنى - حاصل شود زيرا لازمه اين اعتقاد ، نسبت دادن جهل به خداست - منزه و دور است پروردگار ما از اين تصورات و اوهام - ليكن با اندكى تأمل درمىيابيم كه اين روايات ، ربطى به مسأله بداء ندارد بلكه تنها مىگويد كه خداوند ، امامت معصوم يازدهم را - كه بر عدّه‌اى از شيعيان پنهان بود و مىپنداشتند امام ،

--> ( 1 ) - اصول كافى . ( 2 ) - الارشاد . ( 3 ) - الغيبة شيخ طوسى .