هادى - عليه السّلام - با درودى عطرآگين همسر خود را مىستايند و منزلت والاى ايشان را چنين بيان مىكند : « سليل - نام ايشان است - دور از هر آفت ، پليدى و آلودگى است » « 1 » . همين افتخار و سربلندى او را بس كه از هر گونه ناپاكى و عيبى كه دامن ايشان را لكه‌دار كند دور بوده است . اين بانو كنيزى « 2 » از اهل « نوبه » « 3 » بودند ليكن ام ولد بودن ، كمترين اثرى در عظمت ايشان ندارد زيرا از ديدگاه اسلام سرافرازى و منزلت آدمى به تقوا و صلاح و درستى است و تباهى او به گمراهى و كج‌روى او پيوند خورده است و جز اين ديگر ملاكى براى برترى يا زيردستى انسان از قبيل : دودمان ، دارايى ، موقعيت اجتماعى و ديگر امور اعتبارى ، مقبول اسلام نمىباشد و نزد خداوند راهى براى قرب و محبوبيت جز عمل صالح نيست . نام مادر مورّخان در نام ايشان اختلاف نظر دارند و اقوال زير را نقل كرده‌اند : 1 - سليل ، كه به قرينه روايت گذشته درست‌تر است . 2 - سوسن « 4 » .

--> ( 1 ) - اعيان الشيعة . ( 2 ) - اصول كافى . ( 3 ) - سر السلسلة العلوية ، ص 39 . در حديث آمده است : جانم فداى فرزند زن « نوبيه » پاك باد - منظور امام حسن عسكرى است - اين حديث در مجمع البحرين آمده است . « نوبه » : سرزمين وسيعى است در جنوب مصر ( در سودان فعلى ) پيامبر اكرم - صلّى اللّه عليه و آله - مردم آن را ستوده و فرموده است : « هر كس برادرى ندارد از اهالى نوبه كسى را به برادرى انتخاب كند » براى تفصيل مطلب ر ك : معجم البلدان ، ج 5 ، ص 309 . ( 4 ) - بحار الانوار ، ج 50 ، ص 37 .