را در آن شرايط دشوار و خطرناك كه گاهى ملاقاتى با امام به زندان و محروميتهاى اجتماعى مىانجاميد ، به خوبى نشان مىدهد . دردى بزرگتر از آن كه ميان مريد و مراد و امام و امت فاصله افكنند نيست . حضرت در زندگى خود مرارتهاى بسيارى ديد ليكن از همه دردناكتر آن بود كه در حصارى از نيروهاى حكومت و خبرچينان دستگاه و دور از مسلمانان تشنه بسر مىبرد و امكان فعاليت علمى و فرهنگى نداشت . اما با اين همه شعاعهايى از خورشيد معرفت ايشان به ما رسيده كه گوياى عظمت ايشان است . دور از انصاف ، پيمان ، دانش و دوستى است كه در اينجا به زحمات برادر گرانمايه علامه بزرگ حجة الاسلام شيخ هادى شريف القرشى اشاره‌اى نكنم ؛ برادرم علاوه بر مراجعه به منابع مربوط به بحث ، با رهنمودهاى ارزنده‌اى مرا يارى كردند و حق برادرى را نيك بجا آوردند . از خداوند متعال خواستارم پاداش بندگان مخلص را به ايشان عنايت كند كه بر آن تواناست و سرپرست همگان است . باقر شريف القرشى