روايت مشكل زمان كه در روايت كافى ديده ميشد بر طرف شده و استبعاد فاصلهء ازدواج و تولد امام ( ع ) نيز از ميان رفته است . اما اين روايت نيز درست به نظر نمىرسد ، چه نام حريث بن جابر در شمار كارگزاران على عليه السلام ديده نميشود . يعقوبى نويسد : على ( ع ) پس از فراغت از جنگ جمل جعدة بن هبيرة بن ابى وهب المخزومى را به حكومت خراسان فرستاد . ماهويه مرزبان مرو نزد او رفت ، جعده نامه‌اى براى او نوشت و شرطهاى او را انجام داد و او را گفت خراجى را كه بر عهده دارد بفرستد . ماهويه مالى برابر آنچه در گذشته عهده داشت نزد او فرستاد « 1 » چنان كه مىبينيم در نوشتهء يعقوبى نشانى از اسير گرفتن كسى نيست تا به دختر يزدگرد رسد ، اما طبرى « 2 » و ابن اثير « 3 » نوشته‌اند : چون جعده به ابر شهر رسيد ، مردم آنجا كافر شده بودند و جعده را نپذيرفتند . جعده نزد على عليه السلام بازگشت و او بجاى وى خليد بن قرهء يربوعى را فرستاد . خليد مردم نيشابور را محاصره كرد تا با او آشتى كردند . و بلاذرى نويسد : ماهويه مرزبان مرو در خلافت على بن ابى طالب نزد او به كوفه آمد . على ( ع ) فرمانى براى او نوشت كه دهقانان و اسواران و ده سالاران جزيه را به دو بپردازند . ليكن خراسانيان نپذيرفتند . على ( ع ) جعدة بن هبيرهء مخزومى را بدانجا فرستاد ولى جعده كارى از پيش نبرد و خراسان پيوسته شوريده بود تا على عليه السلام كشته شد . ابو عبيده گويد نخستين عامل على در خراسان عبد الرحمن بن ابزى مولاى خزاعه ، سپس جعدة بن هبيرة بن وهب بود . جعده متعرض كسانى كه از طاعت سرباز زده بودند نشد و خراج كسانى را كه در آشتى بودند گرفت و يك سال يا نزديك يك سال در خراسان بود . « 4 » چنان كه مىبينيم در اين سند نيز از اسارت دختر يزدگرد بدست جعده اشارتى نيست و نيز معلوم نميدارد كه جعده به مرو رسيده است يا آنكه مدت مأموريت خود را در نيشابور بسر برده . اما طبرى در حوادث سال سى و هفتم نويسد :

--> ( 1 ) . يعقوبى ج 2 ص 160 ( 2 ) . تاريخ ج 6 ص 3389 - 3390 ( 3 ) . كامل ج 3 ص 326 ( 4 ) . فتوح البلدان ص 505