را تشييع و دفن كردند و برگشتند و شب فرا رسيد ، من رفتم ، گورش را شكافتم ، جسد را بيرون آوردم و تمام كفن او را بيرون كشيدم و او را بر لبهء گورش برهنه انداختم و خواستم برگردم ، شيطان به سراغ من آمد و او را در نظرم آراست و وسوسه كرد كه مگر سپيدى شكم و سرين او را نمىبينى تا آنجا كه برگشتم و خويشتن دارى نتوانستم و با او نزديكى كردم و جسد را به همان حال رها كردم . ( 1 ) ناگاه از پشت سر خويش صدايى شنيدم كه مىگفت : اى جوان ! واى بر تو از حاكم روز قيامت و آن روزى كه خداوند من و تو را در پيشگاه خويش بر پا مىدارد ، و تو ميان گروه مردگان مرا اين چنين از گور بيرون كشيدى و برهنه و جنب رها كردى كه به هنگام بررسى حساب اين چنين باشم . اى واى بر تو و جوانى تو از آتش دوزخ ! و من خود نمىپندارم كه هيچ گاه بوى دلاويز بهشت را درك كنم و اكنون تو اى رسول خدا ! وضع مرا چگونه مىبينى ؟ پيامبر فرمودند : اى تبهكار ! از من دور شو كه بيم آن دارم كه من هم به آتش تو بسوزم و تو بسيار نزديك به آتش دوزخى ، و همواره اين سخن را بر زبان مىآوردند و اشاره مىكردند كه او را دور كنند . آن جوان به مدينه رفت و اندك زاد و توشه‌يى برداشت و به يكى از كوهها پناه برد و جامهء پشمينه پوشيد و به عبادت پرداخت و هر دو دست خويش را به گردن خود بست و فرياد برداشت كه : پروردگارا ! من بندهء تو ، بهلول هستم كه در پيشگاهت خود را به زنجير كشيده‌ام . پروردگارا ! تو خود مرا و گناهى را كه از من سر زده است مىشناسى . خدايا ! هم اكنون از پشيمانانم و براى توبه پيش پيامبرت رفتم . مرا از پيش خود راند و بر وحشت و ترسم افزود . اكنون به نام و جلال و عظمت پادشاهى تو ، از تو مسألت مىكنم كه نوميدم نگردانى و دعاى مرا بپذيرى و از رحمت خويش مأيوسم نفرمايى . چهل روز همواره همين سخن را مىگفت و مىگريست و جانوران وحشى هم از رحمت بر او مىگريستند و چون چهل شبانروز گذشت ، دستهاى خود را به آسمان بلند كرد و عرضه داشت : پروردگارا ! در اين نياز و خواستهء من چه كردى ؟ اگر دعاى مرا پذيرفته و گناهم را آمرزيده‌اى ، به پيامبرت وحى فرماى و اگر نپذيرفته‌اى و مرا عقوبت خواهى فرمود ، هم اكنون آتشى فرست كه در اين دنيا مرا با آن ، يا عقوبت ديگرى هلاك و نابود فرمايى و از رسوايى روز رستاخيز رهايم ساز ! در اين هنگام ، خداوند بر پيامبر ( ص ) آيهء 130 سورهء آل عمران را نازل فرمود كه در آن مىفرمايد : ( 2 ) « و آنانى كه چون كار ناشايسته و بر خود ستم كردند ، خدا را ياد ، و از گناه خويش