( 1 ) همچنين فرموده‌اند : باده‌گسار اگر بيمار شد ، عيادتش مكنيد و اگر گواهى داد ، مپذيريد و اگر در بارهء او گفتگو شد ، او را پاك خصلت معرفى مكنيد و اگر خواستگارى كرد ، خواسته‌اش را برمياوريد و اگر حديثى نقل كرد ، راست مپنداريد و اگر مرد به تشييع جنازه‌اش حاضر مشويد ، و باده‌گسار ، خداوند را با گناه بت پرستان ملاقات مىكند . براى باده نوش حالتى پيش مىآيد كه در آن حال خداى خود را نمىشناسد و باده نوشى گناهى است كه از همهء گناهان بزرگتر است ، همچون درختى كه از ديگر درختان بلندتر باشد ( همچون درختى كه بر هر درخت ديگر مىپيچد و از آن بالا مىرود ) . باده‌گسار روز قيامت در حالى مبعوث مىشود كه چهره‌اش سياه است و بانگ بدبختى و فريادش بلند خواهد بود . « 1 » ( 2 ) قصى بن كلاب فرزندان خود را چنين پند داد كه اى فرزندانم از آشاميدن باده خوددارى كنيد كه اگر هم بدنها را اصلاح كند ، ذهنها را ويران مىكند . « 2 » ( 3 ) امام صادق ( ع ) فرموده است : باده نوشى ، گناهى بزرگتر از ترك نماز است . آيا مىدانى به چه سبب ؟ زيرا باده نوش به حالتى در مىآيد كه در آن حال ، خداى خود را نمىشناسد . « 3 » ( 4 ) از امام صادق ( ع ) ، در مورد معنى و تفسير كلمهء « مدمن » سؤال شد كه مدمن شراب يعنى چه ؟ فرمود : يعنى هر گاه به آن دسترسى پيدا كند ، آن را مىآشامد . « 4 » ( 5 ) پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : هر كس جام شراب در دست خويش نهد ، خداى دعايش را نمىپذيرد و هر كس باده بنوشد ، خداوند چهل روز نمازش را نمىپذيرد و هر كس هر گاه بيابد بياشامد ، خداوند او را از اهل خبال مىنويسد . پرسيدند : اى رسول خدا ! خبال چيست ؟ فرمودند : عصاره و مايع بدگوارى كه ويژهء دوزخيان است . « 5 »

--> ( 1 ) . به نقل از امالى صدوق و من لا يحضره الفقيه در همان جلد وسايل الشيعه ، ص 249 ، آمده است . م . ( 2 ) . با ذكر سلسلهء سند از قول محمد بن ضحاك در امالى صدوق ، ص 4 ، چاپ آقاى كمره‌يى آمده است . م . ( 3 ) . به نقل از فروع كافى ، محاسن برقى و علل الشرائع ، در همان جلد وسايل الشيعه ، ص 250 ، آمده است . م . ( 4 ) . به نقل از فروع كافى و تهذيب طوسى با توضيح بيشترى در وسايل الشيعه ، ج 17 ، ص 266 ، آمده است . م . ( 5 ) . با اندك تفاوت لفظى كه خبال را به معنى ترشحات زنان بدكاره معنى كرده است ، در معانى الاخبار صدوق ، ص 164 ، آمده است . م .