( 1 ) امام صادق ( ع ) فرموده است ، هر كس براى او اندرز دهنده‌يى از دلش نباشد و بازدارنده‌يى از خواهشهاى نفسى نداشته باشد و براى او همنشينى كه راهنمايش باشد ، نباشد ، گردن در اختيار دشمن خود ( شيطان ) نهاده است . ( 2 ) امير المؤمنين على ( ع ) فرموده است ، پيامبر ( ص ) گروهى را به سريه‌يى ( مأموريت جنگى ) فرستادند و چون بازگشتند ، به آنان فرمودند : خوشآمد و درود بر قومى كه جهاد كوچك را انجام دادند و جهاد بزرگ بر عهدهء ايشان باقى مانده است . گفته شد : اى رسول خدا ! جهاد بزرگ چيست ؟ فرمود : جهاد با نفس و سپس افزودند ، بهترين جهادها ، جهاد كسى است كه با نفس خود كه ميان دو پهلوى اوست پيكار كند . « 1 » ( 3 ) پيامبر ( ص ) مىگويد كه خداوند متعال چنين فرموده است : هر بنده كه مرا فرمان برد او را به غير خودم وانمىگذارم و هر بنده كه مرا نافرمانى كند ، او را به خودش وامىگذارم و اهميت نمىدهم كه در كدام وادى هلاك و تباه شود . « 2 » ( 4 ) امام صادق ( ع ) فرموده است ، خداوند هر كس را كه از فرمانش سرپيچى كند ، دوست نمىدارد . ( 5 ) ابو ليلى مىگويد : « 3 » امام حسن مجتبى ( ع ) ما را بدرقه فرمود و چون خواستيم از ايشان جدا شويم ، گفتيم ما را پندى بفرماى . فرمود : از خداوند بترسيد و از طمع پرهيز كنيد كه طمع زنگ و زنگار مىگردد . ( 6 ) امير المؤمنين على ( ع ) فرموده است ، چشمها و اشكها خشك نمىشود مگر از قساوت دلها ، و دلها با قساوت نمىشود مگر از افزونى گناهها . ( 7 ) و همان حضرت به مردى فرمودند : اگر مىخواهى از آفريدگار خود فرمانبردارى نكنى ، از روزى او مخور و اگر دشمن او را دوست مىدارى از مملكت او بيرون شو و اگر به قضا و قدر او خشنود نيستى ، پروردگارى غير از او براى خود جستجو كن . بر فرض كه خداوند براى معصيت خود بيم هم نمىداد ، واجب و شايسته بود كه

--> ( 1 ) . به نقل از پيامبر ( ص ) ، با اندك تفاوتى در احياء علوم الدين ، غزالى ، ص 1457 ، چاپ دار الشعب ، مصر ، آمده است . م . ( 2 ) . الجواهر السنية ، شيخ حر عاملى ، ص 139 . م . ( 3 ) . ظاهرا منظور ابو ليلى انصارى است كه از اصحاب رسول خدا بوده و در تمام جنگهاى حضرت امير در التزام ايشان بوده است . رك . به : استيعاب ابن عبد البر ، در حاشيهء الاصابهء ابن حجر عسقلانى ، ص 170 ، ج 4 . م .