الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
629
روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )
و عمو و عمه و خاله و دايى و آشنايان و همسايگانش مىپذيرد ، هر چند ميان ايشان كسى مستوجب آتش باشد . « 1 » سالم مىگويد « 2 » : چند روزى از ماه رجب باقى مانده بود كه به حضور امام صادق ( ع ) رسيدم . چون به من نگريست ، فرمود : اى سالم ! آيا در اين ماه هيچ روزه گرفتهاى ؟ گفتم : نه ، اى پسر رسول خدا ! فرمود : چنان پاداشى از دست تو بيرون رفته است كه اندازهء آن را جز خداى متعال كسى نمىداند . اين ماه را خداوند برترى داده و حرمتش را بزرگ فرموده و كرامت خود را براى روزه گيران در آن ارزانى داشته است . گفتم : اى پسر رسول خدا ! آيا اگر از باقى ماندهء اين ماه روزه بدارم به بخشى از پاداش روزه گيران در اين ماه دست مىيابم ؟ فرمود : اى سالم ! هر كس يك روز از روزهاى آخر اين ماه را روزه بدارد ، براى او موجب زينهارى از سختى سكرات مرگ و فشار گور و بيم شديد آخرت است و هر كس دو روز را روزه بدارد ، براى او اجازهء عبور از پل صراط خواهد بود و هر كس سه روز از آخر اين ماه را روزه بدارد ، روز رستاخيز از بيمها و سختىهاى آن در امان خواهد بود و حكم برائت از آتش به او عطا مىشود . « 3 » ( 1 ) پيامبر ( ص ) فرمودهاند : همانا رجب ماه اصم خداوند و ماهى سخت بزرگ است و از اين جهت به آن اصم مىگويند كه هيچ ماهى را در پيشگاه خداى متعال چنان حرمت و بزرگى نيست . مردم دورهء جاهلى هم آن را بزرگ مىداشتند و اينك كه اسلام آمده است بر تعظيم و برترى آن افزوده است . همانا ماههاى رجب و شعبان دو ماه من است و رمضان ماه امت من است . همانا هر كس از روى ايمان و به قصد اطاعت خدا روزه بگيرد ، مستوجب رضوان اكبر خداوند مىشود و اين روزهاش ، آتش خشم خدا را بر او خاموش مىكند و درى از درهاى دوزخ را بر او مىبندد . و اگر به اندازهء گنجايش زمين بر او طلا داده شود ، برتر از پاداش روزهء او نيست و هيچ چيز جز حسنات نمىتواند پاداش او را كامل كند ، به شرط آنكه روزهاش را براى خداوند خالص گرداند و آن شخص چون آن روز را به شام رساند ، براى او ده دعاى
--> ( 1 ) . با ذكر سلسله سند در عيون اخبار الرضا ، ص 291 ، ج 1 ، چاپ 1377 ق . قم ، آمده است . م . ( 2 ) . ظاهرا منظور سالم حناط ( گندم فروش ) است كه در رجال نجاشى ، چاپ قم ، نام و آثار او آمده است . م . ( 3 ) . وسائل الشيعه ، ص 351 ، ج 7 ، به نقل از امالى صدوق ، آمده است . م .