الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

626

روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )

يافت . خداوند آغاز آفرينش اشياء را روز يك شنبه قرار داد و در آخرين ساعت روز جمعه از آفرينش فراغت يافت كه در آن ساعت آدم را آفريد و آن ساعتى است كه قيامت هم ، همان ساعت بر پا مىشود . ( 1 ) خداوند متعال در آيهء سى و هفتم سورهء پنجاهم ( ق ) فرموده است « و همانا كه آسمانها و زمين و آنچه را ميان آنهاست در شش روز آفريديم و رنجى به ما نرسيد . » و روزى كه خداوند در آن از آفرينش فراغت يافت به سبت معروف شد كه در كلام عرب به معنى قطع است و كار آفرينش در آن پايان يافت . « 1 » ( 2 ) پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : خداوند بهشت را روز پنجشنبه آفريد و آن را مونس نام نهاد . ( 3 ) و روايت شده است كه يهوديان به حضور پيامبر ( ص ) آمدند و از آفرينش آسمانها و زمين از ايشان پرسيدند ، فرمودند : خداوند زمين را روز يك شنبه و دوشنبه آفريد و كوهها و آنچه را در آن است ، سه شنبه آفريد . آب و درخت و شهرها و آباديها و صحراها را روز چهار شنبه آفريد . آسمان را روز پنجشنبه آفريد و آفتاب و ماه و ستارگان و فرشتگان را روز جمعه آفريد . پرسيدند : اى محمد ! پس از آن چه شد ؟ فرمود : بر عرش مستوى شد ، گفتند : اگر تمام آن را مىگفتى ، درست گفته بودى و خودشان گفتند كه پس از آن خداوند استراحت كرد . پيامبر ( ص ) از اين سخن ايشان خشم گرفت و آيهء فوق نازل شد كه در دنباله‌اش خطاب به پيامبر مىفرمايد « بر آنچه مىگويند شكيبا باش . » « 2 » ( 4 ) و گفته شده است در هر ساعتى از شبانروز ششصد هزار زن باردار مىشوند و ششصد هزار مىزايند و ششصد هزار مىميرند و ششصد هزار عزيز ، زبون و ششصد هزار زبون ، عزيز مىشوند و خداوند ششصد هزار بنده را از آتش دوزخ آزاد مىفرمايد . « 3 » ( 5 ) امير المؤمنين على ( ع ) فرموده است ، براى بازماندهء عمر آدمى نمىتوان بهايى يافت كه مىتواند در آن ، آنچه را از دست داده جبران كند و آنچه را ميرانده است

--> ( 1 ) . براى اطلاع بيشتر ، رك . به : مفردات راغب اصفهانى ، ص 220 ، چاپ 1332 خورشيدى ، تهران . م . ( 2 ) . در تفسير ابو الفتوح رازى ، چاپ مرحوم آقاى شعرانى ، ذيل آيهء 37 سورهء ( ق ) ، آمده است . م . ( 3 ) . اين ارقام بيان‌كنندهء كثرت است . م .