و مناسك آن و آزاد كردن هزار برده در راه خداوند و آماده كردن و بخشيدن هزار اسب با زين و لگام در راه خداوند است . « 1 » ( 1 ) همان حضرت فرموده است : هر كس برادر مؤمن خود را در كارى ببيند كه او را ناراحت مىدارد و بتواند آن گرفتارى را رفع كند و آن را رفع نكند ، همانا بر او خيانت كرده است و هر كس از دوستى با احمق اجتناب نكند چه زود است كه او هم متخلق به اخلاق او بشود . ( 2 ) و فرموده است : مؤمن از چهار خصلت جدا نشود : همسايه‌يى ( ستمگرى ) كه او را آزار مىدهد و شيطانى كه او را گمراه مىكند و منافقى كه دنبالش را بگيرد و مؤمنى كه به آن رشگ ورزد . سماعه كه راوى اين حديث است مىگويد : به امام صادق گفتم فدايت گردم ، منظور از مؤمنى كه به او رشگ ببرد چيست ؟ فرمود : اين از همه سخت‌تر است . يعنى در بارهء او بد مىگويد و مردم باور مىكنند . « 2 » ( 3 ) پيامبر ( ص ) فرموده است : هر كس خدا را بشناسد و او را تعظيم كند ، دهانش را از سخن گفتن و شكمش را از طعام خوردن باز مىدارد و خويشتن را با نماز و روزه به رنج و زحمت مىاندازد . راوى روايت مىگويد ، گفتم : اى رسول خدا ! پدر و مادرمان فدايت باد ! آيا ايشان اولياى خدايند ؟ فرمود : همانا اولياى خدا چون سكوت كنند ، سكوت ايشان انديشه است و چون به چيزى بنگرند ، نگريستن ايشان عبرت است و چون سخن گويند گفتارشان حكمت است و چون ميان مردم راه بروند ، راه رفتن ايشان بركت است و اگر مدت زندگانى كه براى آنان رقم زده شده است نباشد ، از بيم عذاب و شوق به بهشت جانهايشان در بدنهايشان پايدار نمىماند . « 3 » ( 4 ) پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : خداوند مردم قريه‌يى را كه در آن صد تن از مؤمنان باشند عذاب نمىفرمايد . خداوند مردم قريه‌يى را كه در آن پنجاه مؤمن باشند عذاب نمىكند و خداوند قريه‌يى را كه در آن يك تن مؤمن باشد عذاب نمىفرمايد . ( 5 ) روايت است كه پيامبر ( ص ) به كعبه نگريستند و فرمودند : آفرين بر اين خانه

--> ( 1 ) . در صفحهء 54 كتاب مصادقة الاخوان صدوق ، چاپ 1402 قمرى ، قم ، آمده است . م . ( 2 ) . در صفحهء 216 خصال صدوق آمده است . م . ( 3 ) . در اصول كافى ، ص 333 ، ج 3 ، همراه با ترجمهء آقاى دكتر جواد مصطفوى آمده است . م .