الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
39
روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )
يك روز را درنگ كردهام . خوراك و آشاميدنى او كه دگرگون نشده بود ، شيرهء انگور و انجير و انگور بود كه شيره همچنان شيرين و انگور و انجير هم تازه و مانند از شاخ چيده شده باقى مانده بود ، و گفته شده است خداوند او را جوان برانگيخت و در آن هنگام نوادهگان او پير بودند . ( 1 ) و روايت شده است كه امير المؤمنين على ( ع ) فرموده است : هنگامى كه عزير از خانهء خود بيرون رفت پنجاه ساله بود و همسرش باردار بود و خداوند او را صد سال ميراند و سپس برانگيخت و در حالى كه پنجاه ساله بود به خانهاش برگشت و پسرش از او سالخوردهتر بود و اين موضوع از آيات خداست . « 1 » لغت نشز به معنى نشر هم آمده است . ( 2 ) از امام صادق ( ع ) روايت شده است كه ابراهيم ( ع ) لاشه جانورى ديد كه درندگان آن را از هم دريده بودند و درندگان خشكى و دريا و لاشخورهاى پرنده از آن مىخوردند و از خداوند خواست به او نشان دهد كه چگونه آن را زنده مىفرمايد و گفته شده است سبب اين خواهش آن بود كه نمرود در مورد زنده ساختن با او ستيزه كرده بود و گفته بود اگر خداوند مردهيى را به آن گونه كه او ببيند زنده نكند ابراهيم ( ع ) را خواهد كشت و به همين منظور ابراهيم ( ع ) عرض كرد : براى اين كه قلبم مطمئن شود كه نمرود ستمگر مرا نخواهد كشت . ( 3 ) گروهى گفتهاند ابراهيم ( ع ) اين تقاضا را براى قوم خود فرمود ، همچنان كه موسى ( ع ) رؤيت را براى قوم خود مسألت فرمود . ( 4 ) برخى هم گفتهاند ابراهيم ( ع ) از اين جهت تقاضا كرد كه اين موضوع را آشكارا و با علم عيان ببيند و به طريق استدلالى به آن دانا و آگاه بود . اين گفتار الهى كه مىفرمايد : مگر ايمان نياوردهاى ، معنى تقرير دارد نه انكار ، زيرا ابراهيم ( ع ) پاسخ مىدهد : آرى ايمان دارم ولى براى اين است كه دل من مطمئن شود يعنى يقين بر يقين او افزوده شود و گفته شده است آن پرندگان خروس و طاوس و كلاغ و كبوتر بودند . « 2 » ( 5 ) از حضرت باقر و حضرت صادق ( ع ) روايت شده است كه شمار آن كوهها ده
--> ( 1 ) . اين روايت در صفحهء 370 جلد 1 و 2 تفسير مجمع البيان طبرسى ، چاپ 1379 قمرى ، بيروت ، آمده است . م . ( 2 ) . بخشهايى از اين مطالب از جمله نام پرندگان به همين صورت در تفسير تبيان طوسى ، ص 327 ، ج 1 ، چاپ نجف ، آمده است . م .