الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
318
روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )
( 1 ) امام صادق ( ع ) فرموده است : چون شمشير به امام حسين ( ع ) زده شد و خواستند سر آن حضرت را جدا كنند ، سروشى از سوى خداوند متعال از عرش ندا داد كه اى امت سرگردان گمراه ستمگر كه پس از پيامبر خود چنين شديد ! خداى شما را براى عيد قربان و عيد فطر موفق نگرداناد . آنگاه امام صادق فرمود : ناچار پس از آن موفق نشدند و هرگز موفق نخواهند شد تا هنگامى كه انتقامگيرندهء خون امام حسين ( ع ) قيام كند . « 1 » ( 2 ) پير مردى از قبيلهء بنى سليم نقل مىكند كه به سرزمين روم به جهاد رفتيم . وارد يكى از معابد ايشان شديم و ديديم در آن چنين نوشته شده است : « آيا امتى كه حسين ( ع ) را كشته است روز رستاخيز اميد به شفاعت جدش دارند ؟ » پرسيديم : اين نوشته از چه تاريخى در اين معبد شما نوشته شده است ؟ گفتند : سيصد سال پيش از آنكه پيامبر شما مبعوث شود . « 2 » ( 3 ) امام صادق ( ع ) فرموده است : خداوند عز و جل چهار هزار فرشته كه همگى ژوليده و خاك آلودهاند بر قبر امام حسين گماشته است كه تا روز رستاخيز بر او مىگريند . هر كس در حالى كه عارف به حق او باشد او را زيارت كند ، آنان او را مشايعت مىكنند تا او را به خانهاش برسانند و اگر بيمار شود از او عيادت مىكنند و هر صبح و شام به ديدارش مىروند و اگر بميرد بر جنازهاش حاضر مىشوند و روز رستاخيز هم براى او آمرزش خواهى مىكنند . « 3 » ( 4 ) امام موسى بن جعفر فرموده است : هر كس در حالى كه عارف به حق امام حسين
--> ( 1 ) . حديث پنجم مجلس سى و يكم امالى صدوق است كه در صفحهء 168 چاپ آقاى كمرهيى آمده است . م . ( 2 ) . اين موضوع در كتابهاى مختلف شيعه و سنى نقل شده و دو بيت ديگر هم در پارهيى از منابع دنبال اين آمده است . رك . به : صفحات 185 ، 204 و 305 جلد 45 بحار و در كتب اهل سنت به صفحهء 145 ذخائر العقبى ، و صفحهء 388 مناقب ابن مغازلى و پاورقى همان صفحه ، و عين همين روايت ، در مجمع الزوائد هيثمى ، ص 199 ، ج 9 ، به نقل از معجم طبرانى آمده است . م . ( 3 ) . براى اطلاع بيشتر از اين روايت به كامل الزيارات يا به صفحات 200 و 220 جلد 45 بحار چاپ جديد مراجعه فرماييد . م .