باشد . همانا هر كس على را با دل دوست بدارد ، ثواب و پاداش يك سوم اين آيه ( سوره ) به او مىرسد و هر كس او را با دل و دست دوست بدارد ، خداى دو سوم پاداش را به او مىدهد و هر كس او را با دل و دست و زبان دوست بدارد ، تمام پاداش به او داده مىشود . « 1 » ( 1 ) امام باقر ( ع ) در مورد اين آيه « هر كس كار نيكى بياورد براى او بهتر از آن است و هر كس كار بدى بياورد با چهره در آتش مىافتد . » فرموده است : كار نيك و حسنه ، ولايت و محبت على است و كار بد دشمنى و ستيزه با على است و عملى با آن پذيرفته نمىشود . « 2 » ( 2 ) پيامبر ( ص ) در مورد اين آيه « همانا كسانى كه ايمان آوردند و نيكوكارى كردند ، خداوند رحمان به زودى براى ايشان مودت قرار مىدهد . » فرموده‌اند : مصداق كامل آن على ( ع ) است و در مورد آيهء بعد از اين آيه « و همانا حقايق قرآن را تنها به زبان تو آسان كرديم ، تا به آن پرهيزكاران را مژده دهى و قوم لجوج و ستيزه‌جو را بيم دهى . » فرموده‌اند : پرهيزكار على ( ع ) و قوم ستيزه‌جو بنى اميه‌اند . « 3 » ( 3 ) ابن مسعود در مورد اين آيه كه « خداوند جنگ را از مؤمنان كفايت فرمود و خداوند قوى و عزيز است . » مىگفته است : يعنى به وجود على ( ع ) جنگ را از آنان كفايت فرمود . « 4 » ( 4 ) ابن عباس مىگويد : پيامبر ( ص ) به على ( ع ) فرمان داد كه در بستر ايشان بخوابد و پيامبر ( ص ) رفت . على برد سبز پيامبر را بر خود كشيد و خوابيد . برخى از دشمنان گفتند : حمله كنيد . برخى ديگر گفتند : اكنون كه خوابيده است و اگر مىخواست بگريزد تاكنون گريخته بود و چون صبح شد على ( ع ) برخاست . او را گرفتند و

--> ( 1 ) . به نقل مرحوم سيد هاشم بحرانى در تفسير برهان ، ص 523 ، ج 4 . اخطب خوارزم هم اين حديث را نقل كرده است . م . ( 2 ) . آيهء 90 سورهء بيست و هفتم ( نحل ) ، رك . به : تفسير برهان ، ص 212 ، ج 3 . م . ( 3 ) . آيات 96 و 97 سورهء نوزدهم ( مريم ) . در مورد آيهء اول در كتابهاى عامه و خاصه مكرر آمده است . مثلا صفحهء 197 مناقب خوارزمى و صفحهء 327 مناقب ابن مغازلى و تفسير كشاف ذيل اين آيه . در منابع خاصه رك . به : صفحات 353 تا 360 جلد 35 بحار الانوار ، چاپ مكتبة الاسلاميه . م . ( 4 ) . آيهء 25 از سورهء سى و سوم ( احزاب ) ، و رك . به : تفسير مجمع البيان طبرسى ، ص 350 ، ج 7 و 8 . م .