بر فرشتگانش واجب ساخته است . « 1 » ( 1 ) ابو سعيد خدرى مىگويد : روز غدير خم پيامبر ( ص ) نخست فرمان دادند منادى ندا دهد كه همگان جمع شوند و آنگاه دست على ( ع ) را گرفته و فرمودند : پروردگارا ! هر كس من مولاى اويم اين على مولاى اوست . خداوندا ! دوست بدار هر كس على را دوست دارد و دشمن بدار هر كه او را دشمن مىدارد . « 2 » ( 2 ) در اين هنگام حسان بن ثابت گفت : اى رسول خدا ! آيا در بارهء على شعرى بگويم ؟ فرمود : آرى ، بگو و او چنين سرود : ( 3 ) « روز غدير پيامبر ايشان آنان را ندا داد در كنار غدير خم و پيامبر چه نيكو مناديى است . به آنان فرمود : مولا و ولى شما كيست ؟ همگى بدون اينكه ستيزه‌يى آشكار شود گفتند : پروردگارت مولاى ماست و تو خود ولى مايى و در تمام روزگار در ميان ما در اين مورد سركشى نخواهى يافت . پيامبر به على فرمود : اى على ! برخيز كه من ترا پس از خود به امامت و راهنمايى برگزيدم . هر كس من مولاى اويم اين على ولى اوست و همگان براى او ياران راست و درست باشيد و سپس چنين دعا فرمود كه پروردگارا ! دوستدار على را دوست بدار و با هر كس كه با او دشمن باشد دشمن باش . » « 3 » ( 4 ) شيخ اديب على بن احمد فنجكردى در اين باره چنين سروده است : « 4 » « غدير خم را انكار مكن كه همچون آفتاب تابان و بلكه از آن هم آشكارتر

--> ( 1 ) . با ذكر سلسلهء اسناد از قول حضرت صادق ( ع ) بدون هيچ گونه تغيير و تبديلى در صفحهء 124 ترجمهء امالى صدوق به قلم آقاى كمره‌يى چاپ 1355 خورشيدى آمده است . است . ضمنا براى اطلاع از منابع حديث « انا مدينة العلم و على بابها » در كتابهاى اهل سنت به صفحات 248 تا 250 جلد دوم كتاب فضائل الخمسه مراجعه فرماييد . م . ( 2 ) . براى اطلاع بيشتر از نمونه‌هاى ديگرى از اين روايت و به نقل گروهى از بزرگان اصحاب به صفحات 349 تا 384 جلد اول كتاب فضائل الخمسه مراجعه فرماييد . م . ( 3 ) . اين ابيات در صفحهء 574 ترجمهء امالى صدوق همراه با متن عربى ، با اختلاف لفظى اندكى و تفاوت در دو بيت آمده است . در منابع اهل سنت در صفحهء 81 مناقب اخطب خوارزم ، درگذشتهء 568 قمرى و صفحهء 33 كتاب تذكرة الخواص سبط ابن الجوزى آمده است . م . ( 4 ) . اين شاعر خراسانى كه از « پنج كرد » نيشابور است ، معاصر فتال و درگذشتهء 513 هجرى قمرى است . همين ابيات او و ابيات ديگر و ابياتى كه به قيس بن سعد نسبت داده شده ، در صفحهء 156 جلد 8 اعيان الشيعه ، چاپ جديد ، 1403 قمرى ، بيروت ، آمده است . م .