الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
107
روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )
زمينهاى آن هموار و سپيد است . درختان آن اين اذكار است : « سبحان الله و الحمد لله و لا إله الا الله و الله اكبر و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم » . به امت خود فرمان بده كه از اين درختان بسيار بكارند . آنگاه پيامبر از كنار كاروانى گذشت كه شترى خاكسترى پيشاپيش آن حركت مىكرد ، و چون به مكه رسيد به آنان خبر داد كه كجا برده شده است ، و در مكه گروهى از قريش بودند كه به بيت المقدس رفته بودند و به آنان از چگونگى آن خبر داد و فرمود : نشان آن هم اين است كه هم اكنون با بر آمدن خورشيد كاروانى مىرسد كه پيشاپيش آن شترى خاكسترى حركت مىكند . آنان نگاه مىكردند كه كاروان آشكار شد . پيامبر ( ص ) همچنين به آنان خبر داد كه از كنار كاروان ابو سفيان گذشته است و شتر او در دل شب رم كرد و يكى از غلامان او در اول كاروان بانگ برداشت كه اى فلان ، فلان شتر رم كرد و فلان زن بار نهاد و دستش شكست و چون از كاروانيان پرسيدند همان گونه بود كه رسول خدا خبر داده بود . ( 1 ) و روايت شده است كه پيامبر ( ص ) در بيت المقدس به پيامبران نگريست و پرسيد : شما به چه چيز گواهى مىدهيد ؟ گفتند : گواهى مىدهيم كه خدايى جز خداوند نيست و تو رسول اويى و على امير مؤمنان است . سپس پيامبر ( ص ) به آسمان هفتم برده شد و به قاب قوسين يا نزديكتر رسيد و حجابها برداشته شد و پيامبر همچنان پيش مىرفت و ندا داده شد : اى محمد ! همانا در مكانى راه مىروى كه پيش از تو بشرى بر آن گام ننهاده است و خداى عز و جل با محمد ( ص ) گفتگو فرمود و چنين گفت كه « گرويد رسول به آنچه فرو فرستاده شد بر او از پروردگارش . » رسول خدا عرضه داشت : آرى پروردگارا ! « و گروندگان همگى گرويدند به خدا و فرشتگان او و كتابها و فرستادگان او . فرق نمىنهيم ميان هيچ يك از پيامبران او و گفتند و شنيديم فرمان خدا را و فرمان برديم . بيامرز ما را اى پروردگار ما و بازگشت به سوى تو است . » « 1 » و خداى عز و جل فرمود : « تكليف نكند خداوند هيچ كس را مگر به اندازهء توانايى او . براى اوست آنچه به دست آورده و بر اوست آنچه به دست آورده است . اى پروردگار ما ! ما را مگير اگر فراموش يا خطا كنيم . اى پروردگار ما ! بر ما تكليف گران منه چنانچه آن را بر آنان كه پيش از ما بودند نهادى . پروردگار ما ! آنچه را كه ما را به آن توانايى نيست بر ما منه ، در گذر از ما و بيامرز ما را و ببخشاى بر ما ، تو مولاى مايى ، پس يارى ده ما را بر گروه كافران . » « 2 » خداى عز و جل فرمود : چنين كردم
--> ( 1 ) . دو آيهء آخر سورهء دوم ( بقره ) است . م . ( 2 ) . دو آيهء آخر سورهء دوم ( بقره ) است . م .