ملا حسين كاشفى سبزوارى
6
روضة الشهداء ( فارسي )
بسم ربّ الشهداء و الصدّيقين پيشگفتار مصحّح : ذكر مصائب اهل بيت ( ع ) يكى از اركان و ابزار فرهنگ شيعه ، و يكى از مقوّمات و استوانههاى اساسى نشر و تبليغ و توسعهء آن به شمار مىرود اين شيوه از عصر معصومين ( عليهم السلام ) معمول و متداول بوده است به حدّى كه امام سجّاد ( ع ) خود منبع و كانون ذكر و نشر مصيبت بوده است . امام باقر ( ع ) به ذكر مصيبت در صحراى عرفات توصيه مىنمود و امام صادق ( ع ) در بيت خود به اين امر ، قيام مىورزيد امام رضا ( ع ) به بازماندگان خويش در مدينه ادامهء اين راه را توصيه نموده بود اين شيوهء مرضيّه كه شيعيان يادآور فضائل و مناقب اهل بيت ( ع ) باشند ، در تمام اعصار اسلامى جريان داشته است ، در عهد آل بويه در خود بغداد ، [ مركز خلافت ] عزادارى خيابانى انجام مىپذيرفت و زنان شيعه در اين مهمّ ، سهم به سزايى داشتند و در دورانهاى بعدى هم با توجّه به موقعيّتهاى سياسى و اجتماعى ، نوعى عزادارى و ذكر مصيبت ، متداول و مرسوم بوده است ولى از قرن نهم به بعد نام اين عمل به « روضه » و « روضهخوانى » تغيير عنوان پيدا كرد و افرادى را كه قيام به ذكر مصيبت اهل بيت ( ع ) مىنمودند « روضهخوان » مىگفتند ظاهر امر اين است كه اين نام از عنوان كتاب « روضة الشهداء » تأليف كاشفى سبزوارى ( م 910 ه . ق ) ( همين كتاب ) اقتباس و الهام گرفته باشد و وارد اين فرهنگ پربار و غنى شيعه گرديده است چون پيش از آن ، كتابى در نشر به پاى آن نمىرسيد . كتاب روضة الشهداء از آثار و كتابهاى اواخر قرن نهم به بعد مىباشد و اين كتاب با همه كاستىها و نواقصى كه داشته است . به عنوان منبع و مأخذ اهل ذكر و ذاكرين و روضهخوانان مولا ابا عبد اللّه الحسين ( ع ) قرار گرفته است و دوستداران اهل بيت ( ع ) در طول قرون به اين كتاب