رجال قريش بود و پيوستن زود هنگام او به اسلام موجب شد تا كمكى را كه اسلام بدان نياز مبرم داشت مهيا نمايد ، لذا با نظر اين مستشرق در اهميت اسلام ابو بكر موافقيم . ولى در مورد كوچكى اصل و نسب زيد با ايشان مخالفيم . زيرا بر خلاف پندار آقاى وات ، زيد به معنايى كه او تصور مىكند برده نبوده است . بلكه زيد از يك خانواده بسيار ارزشمند و والامقام شامى بود كه به اسارت در آمد . زيد از قبيلهء كلب بن وبره بود كه در كنار دومة الجندل اقامت داشتند « 1 » . همچنين كاستن از ارزش على ( ع ) كه نوجوانى كم سن و سال بود ، نشان دهندهء سطحىنگرى اين فرد است كه بعد وجدان شفاف مسأله را درك نمىكند . زيرا ارتباط زود هنگام على ( ع ) با اسلام و عدم تماس و برخورد او با عقايد پيش از اسلام ، علاوه بر تأثير عميقى كه در روند جهاد ، آن هم در سخت‌ترين شرايط و تحولاتش بر جاى مىگذاشت از وى چنان شخصيت ريشه‌دار و اصولىاى ساخت كه اسلام بدان سخت نيازمند بود . اين جوان كه آقاى وات از اهميت اسلام آوردنش مىكاهد ، بىترديد با گامهاى اوليهء اسلام همراهى نمود ؛ و همواره در كنار رسول خدا ( ص ) قرار داشت ، چه آن هنگام كه هنوز دعوت خود را آشكار نكرده و يا وقتى كه سخت تحت پيگرد بود و يا آن روز كه فرمان يافت تا خويشاوندان نزديكش را بيم دهد « 2 » . و كسى جز على را نيافت كه صدايش را در همراهى با او بلند كرده و ياورى خود را به وى اعلام دارد . او گفت : « در دنيا و آخرت پيرو تو هستم » « 3 » . آرى وقتى دعوت به دين خدا علنى و آشكار شد ، هيچ مانع و يا خطرى او را از ايستادگى در كنار رسول خدا ( ص ) بازنداشت . همان ايستادگىاى كه ابو طالب نقشى افتخارآميز در آن داشت ، و با همهء توان خود در كنار برادرزاده‌اش ايستاد ، و جايگاه و رهبرى خود را به « شعب » منتقل ساخت ؛ آنجا كه قوم خود يعنى قريش را به كنارى افكند . در همين مورد ابن عساكر نقل قولهاى چندى را مىآورد كه با نظر آقاى وات در تعارض است . به يكى از اين روايتها توجه كنيد :

--> ( 1 ) ابن سعد ، همان ، ج 3 ، ص 40 . ( 2 ) « وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ » . ( سورهء شعراء : 214 ) . ( 3 ) نسائى ، خصايص امير المؤمنين على ابن ابى طالب ( ع ) . تحقيق محمودى ، ص 71 .