شدند و هر روز صبح به « حرّه » ( محلى در نزديكى مدينه ) مىآمدند و تا گرماى ظهر منتظر مىماندند . روزى پس از انتظار طولانى به خانه‌هايشان بازگشتند كه در آن اثنا ، مردى يهودى براى كارى بالاى بام ساختمانى بلند از ساختمانهاى خودشان رفت ، ناگهان پيامبر و يارانش را چون برق درخشان مشاهده نمود . آن يهودى فرياد زد ، اى مردم عرب ! [ ببينيد ] ؛ اين ، همان اقبال بزرگ شماست كه منتظرش بوديد . مسلمانان اسلحه برگرفتند و به سرعت آمادهء استقبال و ديدار حضرت گشتند . « 1 » ( 1 ) ابن قيم [ به نقل از عروه ] مىگويد : ولوله و فرياد شادمانى و صداهاى پيچيده به هم و تكبير گفتن بنى عمرو پسر عوف را مىشنيدم و ساير مسلمانان نيز از شادى و سرور و تكبير سر دادند و براى ديدار مبارك پيامبر مىشتافتند . و هنگام رسيدن به حضورش ، سلام و درود شايان نثار مىكردند . و زنجيروار حلقه زده ، به دورش مىچرخيدند . در آن حال نيز آرامشى وجود پيامبر را در بر گرفته بود و وحى نازل مىشد : « . . . فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلائِكَةُ بَعْدَ ذلِكَ ظَهِيرٌ . » « 2 » : [ . . . در حقيقت خدا خود دوست اوست و جبرئيل و صالح [ ترين ] مؤمنان ( يعنى ابو بكر و عمر نيز ياور اويند ) و علاوه بر آن فرشتگان هم پشتيبانند . ] ( 2 ) عروه پسر زبير مىگويد : مسلمانان مشتاق ، با شادمانى به ديدار پيامبر شتافتند . او نيز با علاقه و محبت به ميان آنان در محلّهء بنى عمرو پسر عوف رفت . اين واقعهء مهم تاريخى روز دوشنبه در ماه ربيع الاول بود . ابو بكر - رضى اللّه عنه - ايستاد و پيامبر نشست و ساكت ماند . مردم دسته دسته مىآمدند و كسانى كه پيامبر را نديده بودند ؛ اول به طرف ابو بكر مىرفتند [ چون محاسنش سفيد بود ] ؛ وقتى كه نور آفتاب به پيامبر زد ، ابو بكر با ردايش سايه‌بانى براى حضرت ساخت و مردمى كه تازه وارد مىشدند ؛ [ همان دم اول ] پيامبر را مىشناختند . « 3 » « 4 »

--> ( 1 ) - بخارى . ( 2 ) - تحريم / 4 . ( 3 ) - بخارى . ( 4 ) - پيش پيامبر رفتيم . زير سايهء درخت خرمايى نشسته و ابو بكر در همان سن و سال حضرت با او بود . و كسانى كه او را نديده بودند ، نمىشناختند ؛ تا آفتاب به پيامبر زد و ابو بكر برخاست و با بالاپوش خود سايه‌بانى ساخت . . . ( سيرهء ابن كثير ج 2 / ص 268 ) .