ارزنده‌اش وارث آن مىشوند و به يقين رستگارى از طريق دين به دست خواهد آمد نه از راه كفر . و خداوند - هر آن - از ميان بندگان پاكبازش افرادى براى نجات و آزادى بىچارگان از عذاب يأجوج و مأجوج زمان ، برمىگزيند و زمين را حق شايستگان مىداند . سپس سورهء زمر نازل شد و به ترك وطن و اولين مهاجرت به سرزمين ديگر بشارت داد و اعلام نمود كه سرزمين خدا وسيع و گسترده است : « . . . لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ وَ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةٌ ، إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ . » « 1 » [ . . . براى كسانى كه در اين دنيا خوبى كرده‌اند ، نيكى خواهد بود و زمين خدا فراخ و پهناور است . بىترديد ، شكيبايان پاداش خود را بىحساب و به تمامى خواهند يافت . ] پيامبر - صلّى اللّه عليه و سلّم - مىدانست كه اصحمهء نجاشى پادشاه حبشه دادگر است و كسى نزد او ستم نمىبيند ؛ به مسلمانان فرمان داد - به خاطر آشفتگى و نابسامانى و حفظ دين - به حبشه مهاجرت كنند . ( 1 ) در ماه رجب سال پنجم بعثت ، اولين گروه از ياران پيامبر كه 12 مرد و 4 زن بودند به سركردگى حضرت عثمان - كه حضرت رقيه ، دختر پيامبر را نيز به همراه داشت - به حبشه رهسپار شدند . پيامبر دربارهء عثمان و رقيه - رضى اللّه عنهما - مىفرمود : « اين دو پس از ابراهيم و لوط - عليهما السّلام - اولين مهاجر اهل بيت هستند . » « 2 » كوچ كردن اين جمع پيشتاز - براى اين كه قريش نفهمند - در تاريكى شب ، آهسته و مخفيانه صورت گرفت . و به طرف دريا به راه افتادند و به بندر « شعبيه » رفتند و در آنجا دو كشتى بازرگانى برايشان فراهم گشت و از دريا به سوى حبشه حركت نمودند . قريش با خبر شدند و آنان را دنبال كردند ؛ اما وقتى به كنار دريا رسيدند ، مسلمانان - به سلامت - از دريا عبور كرده و در بهترين موقعيّت مسكن گزيده و آسوده مىزيستند . « 3 » ( 2 ) در ماه رمضان همان سال ، پيامبر به حرم رفت . عدهء بسيارى از مردم و بزرگان قريش در آنجا گرد آمده بودند . پيامبر در ميان آنان به پا ايستاد و به ناگاه به تلاوت سورهء نجم شروع نمود .

--> ( 1 ) - زمر / 10 . ( 2 ) - مختصر سيرهء رسول . ص 93 - 92 ، زاد المعاد / 1 / 24 ، رحمة للعالمين / 1 / 61 . ( 3 ) - رحمة للعالمين / 1 / 61 . زاد المعاد / 1 / 24 .