مجامع ، هم از نظر سوگوارى و شئون معنوى استفاده كنيم و هم در راه نشر تعاليم عاليهء اسلام و آشنا ساختن مردم به احكام و اصول و مقررات اسلامى و مبارزه با فساد و آلودگيهايى كه به صورت گوناگون در اجتماع ما فراوان وجود دارد و خلاصه در راه زنده كردن هدفهاى عالى و اسلامى حسين بن على عليه السّلام قدمهاى برجسته و مؤثرى برداريم . خوشبختانه ، ما در بين گويندگان مذهبى و خطباى اسلامى شخصيتهاى علمى و پرارزش فراوان داريم ، پس چه بهتر كه از آنها در پرتو سوگوارى حسين و نام حسين عليه السّلام در راه همان اهداف اسلامى و انسانى كه امام صادق براى نهضت كربلا بر مىشمرد ، يعنى نجات مردم مسلمان از جهالت و رهانيدن آنان از حيرت ضلالت ، بهره برداريم . اين يك وظيفه حتمى است كه اگر از انجام آن غفلت ورزيم ، قطعا نهضت مقدس حسين و حادثهء خونين طف را درك نكرده و هدف عالى آن حضرت را ندانسته و نشناخته‌ايم . كارهايى كه موجب شرمسارى است سوگوارى براى حسين بن على عليه السّلام و ياد نمودن از فاجعهء خونين نينوا ، اگر با طرز صحيح انجام گيرد ، علاوه بر ارزشهاى اسلامى و معنوى كه دارد ، اصولا خود يك عمل منطقى و معقولى است كه از عواطف انسانيت و حسّ حمايت از مظلوم سرچشمه مىگيرد . اما با كمال تأسف گاهى به نام عرض ارادت به پيشگاه مقدس حسين عليه السّلام كارهايى انجام مىشود كه در برابر دنياى روز موجب شرمسارى و سرافكندگى است . كارهايى كه نه با مقررات اسلامى سازش دارد و نه از نظر منطق صحيح و قابل درك است . براى نمونه بايد موضوع « قمه زدن » را ياد كرد . اين عمل ناراحت‌كننده و چندش آور كه خوشبختانه چند سالى است تقريبا متروك شده ، نه تنها با هيچ اصلى قابل تفسير نيست ، بلكه مخالفان و دشمنان اسلام در داخل و خارج ، از آن به صورت يك حربهء مؤثر و قاطع عليه آيين مقدس ما استفاده مىكنند . نويسندگان دغل و قلمهاى شومى كه ساليانى دراز در اين كشور مشغول سمپاشى و آلوده ساختن افكار بىخبران از اسلام و نظام عالى و جهانى آن بودند ، اكثرا از اين نمونه كارها كه جمعى از شيعيان پاك دل به نام دين و اسلام انجام مىدادند سوء استفاده مىكردند و در نوشته‌هاى خود - كه سراپا تهمت و افترا به اسلام و تشيّع است - آنها را به نام يكى از دستورات مذهبى شيعه معرفى كرده و از مظاهر « شيعه‌گرى » مىشمرده‌اند . سپس در پناه