كه ما آقايمان و بزرگ قبيله‌مان و بهترين پسر عموهاى خود را در بين دشمن رها كرديم ، بدون آن كه در يارى وى تيرى به كار بريم و يا نيزه‌اى به حركت درآوريم و يا شمشيرى بزنيم ؟ نه ، به خدا قسم ما چنين نخواهيم كرد ، بلكه جانها و مالها و آنچه در اختيار داريم ، در راه حضرتت فدا مىكنيم و در زير لواى تو مىجنگيم تا آنچه بر شما وارد شود بر ما هم وارد آيد . ما زندگى را بدون شما نمىخواهيم ، و اى نكبت و ننگ بر آن زندگى باد ! » زهير بن قين در روز عاشورا بر اسب خود سوار شد و در برابر آن جمعيت تبهكار آمد تا قدرى آنها را پند دهد و به راه سعادت رهبرى كند . در آنجا بين او و « شمر » سخنانى ردّ و بدل شد تا بالاخره شمر به او گفت : « ان اللّه قاتلك و صاحبك عن ساعة فقال أبا لموت تخوفنى و اللّه للموت معه أحب الى من الخلد معكم . . . « 1 » خداوند به زودى تو و رفيقت ( حسين ) را خواهد كشت . زهير گفت : آيا مرا به مرگ مىترسانى ؟ به خدا سوگند كه مردن با حسين ، از زندگى براى هميشه با شما ناپاكان نزد من عزيزتر است . » آرى ، ياران حسين عليه السّلام اين گونه بودند و مرگ با آن امام را از زندگى هميشگى با ناانسانها بهتر مىشمردند . در آن روز كه براى رسيدن به جاه و مقام ، ناپاكانى مانند فرزند سعد خويش را براى انجام هر گناه و جنايت آماده مىكنند ، در آن روز و در همان شرايط جوانمردانى همانند ( حر ) هم يافت مىشوند كه از جاه و مقام و همه چيز يكباره چشم مىپوشند و مىگويند : « و الله اخير نفسى بين الجنة و النار فو اللّه لاختار على الجنة شيئا و لو قطعت و احرقت ؛ به خدا قسم ، من خود را بين بهشت و دوزخ مخير مىبينم ، اما به پروردگار سوگند كه هيچ چيز را بر بهشت اختيار نمىكنم ، هر چند در اين راه قطعه‌قطعه گردم و يا سوزانده شوم . » آنگاه به فرزند خود روى كرد و فرمود : « بنى لا صبر لى على النار فسر بنا الى الحسين لننصره و نقاتل بين يديه فلعل اللّه يرزقنا الشهادة التى لا انقطاع لها « 2 » ؛ پسرم ، مرا طاقت عذاب خداوند نيست . با من بيا تا به سوى حسين برويم . او را يارى كنيم و با دشمنان او پيكار نماييم . باشد كه خداوند شهادت را نصيب ما گرداند و ما را به سعادت و حيات ابدى برساند » . آرى ، اينان نخبه‌هاى جهان انسانيّت بودند و بشريّت بايد به داشتن چنين فرزندانى افتخار كند . اينها از مظاهر فريبندهء دنيا چشم پوشيدند ، زيرا در برابر به دست آوردن آنها

--> ( 1 ) - كامل ، ج 3 ، ص 420 . ( 2 ) - ناسخ التواريخ ، حالات سيد الشهداء ( ع ) ، ج 2 ، ص 254 .